Πρώτος ξανά… γιατί έτσι λειτουργεί ο Ολυμπιακός
Ο Ολυμπιακός ολοκληρώνει την κανονική περίοδο της Euroleague στην κορυφή, επιβεβαιώνοντας με τον πιο καθαρό τρόπο την ανωτερότητά του.
Δεύτερη διαδοχική σεζόν. Τρίτη στα τελευταία τέσσερα χρόνια. Ο Ολυμπιακός ολοκληρώνει την κανονική περίοδο της Euroleague στην κορυφή, επιβεβαιώνοντας με τον πιο καθαρό τρόπο ότι δεν πρόκειται για μια συγκυριακή επιτυχία, αλλά για τη φυσική εξέλιξη μιας ομάδας που έχει μάθει να λειτουργεί με συνέπεια, πλάνο και ξεκάθαρη ταυτότητα.
Η νίκη απέναντι στην Αρμάνι Μιλάνο ήρθε να «σφραγίσει» αυτή τη διαδρομή, σε ένα παιχνίδι που δεν ήταν εντυπωσιακό σε όλη τη διάρκειά του, αλλά είχε όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον φετινό Ολυμπιακό. Ένα δυνατό ξεκίνημα, στιγμές κυριαρχίας, διαστήματα όπου χάθηκε η συνοχή, αλλά στο τέλος η αίσθηση ελέγχου και η ικανότητα διαχείρισης που τον οδήγησαν εκεί που ήθελε. Και αυτή ακριβώς είναι η διαφορά.
Γιατί σε μια διοργάνωση όπως η Euroleague, με 38 αγωνιστικές, συνεχόμενα ταξίδια, τραυματισμούς και υψηλές απαιτήσεις σε κάθε βραδιά, δεν αρκεί να είσαι καλός. Πρέπει να είσαι σταθερός. Να αντέχεις. Να προσαρμόζεσαι. Και κυρίως, να έχεις ένα πλάνο που δεν εξαρτάται από τη μέρα ή τη φόρμα ενός παίκτη.
Ο Ολυμπιακός το έχει.
Η εικόνα της χρονιάς μέσα από ένα ματς
Απέναντι στην Αρμάνι, οι «ερυθρόλευκοι» μπήκαν με ένταση και καθαρό μυαλό, βρίσκοντας ρυθμό από νωρίς με τον Ντόρσεϊ και τον Βεζένκοφ, ενώ ο Μιλουτίνοφ έδωσε τη γνωστή δυναμική στη ρακέτα. Το παιχνίδι έμοιαζε να πηγαίνει εκεί που ήθελαν, όμως η συνέχεια δεν ήταν το ίδιο καθαρή.
Η ιταλική ομάδα αντέδρασε, εκμεταλλεύτηκε τα λάθη και τα διαστήματα κακής κυκλοφορίας, βρήκε σκορ από την περιφέρεια και κατάφερε να επιστρέψει, κρατώντας το ματς ανοιχτό μέχρι το ημίχρονο. Εκεί φάνηκε ξανά ένα στοιχείο που συνοδεύει τον φετινό Ολυμπιακό: δεν πανικοβάλλεται, δεν βγαίνει από τη δομή του, ακόμα και όταν το παιχνίδι δεν του «κάθεται».
Αντίθετα, βρίσκει τρόπους να το επαναφέρει εκεί που θέλει. Και αυτό, αναμφίβολα, είναι αποτέλεσμα δουλειάς μηνών.
Η συνέπεια που φέρνει την κορυφή
Το να τερματίζεις πρώτος σε μια τέτοια διοργάνωση δεν είναι απλή υπόθεση. Δεν είναι ένας στόχος που τίθεται στην αρχή της χρονιάς ως αυτοσκοπός, αλλά ένα αποτέλεσμα που προκύπτει μέσα από την καθημερινή λειτουργία.
Ο Ολυμπιακός κατάφερε να εξασφαλίσει το πλεονέκτημα έδρας αρκετές αγωνιστικές πριν το τέλος και να «κλειδώσει» την κορυφή με άνεση, σε μια χρονιά όπου πέρασε από δυσκολίες, απουσίες και απαιτητικά σερί αγώνων, χωρίς ποτέ να χάσει τον προσανατολισμό του.
Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο του όπλο, το γεγονός ότι δεν βασίζεται σε εκρήξεις, αλλά στη διάρκεια.
Όταν το πλάνο βγάζει νέους πρωταγωνιστές
Και μέσα σε αυτή τη διάρκεια, υπάρχει και κάτι ακόμη που κάνει τη διαφορά. Ο τρόπος με τον οποίο το πλάνο του Ολυμπιακού επιτρέπει σε παίκτες να εξελίσσονται και να βγαίνουν μπροστά όταν τους χρειάζεται η ομάδα.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό του Ντόντα Χολ.
Ο Αμερικανός σέντερ ξεκίνησε τη σεζόν με δυσκολίες προσαρμογής, προσπαθώντας να βρει τον ρόλο του σε ένα απαιτητικό περιβάλλον και πίσω από έναν παίκτη όπως ο Μιλουτίνοφ. Δεν ήταν εύκολο, ούτε δεδομένο ότι θα μπορέσει να ανταποκριθεί άμεσα.
Ωστόσο, όσο περνούσε ο χρόνος, άρχισε να ενσωματώνεται καλύτερα στο σύνολο, να κατανοεί τις απαιτήσεις του παιχνιδιού και να προσφέρει αυτά που ζητούσε η ομάδα. Ενέργεια, άμυνα, παρουσία στο ριμπάουντ, συμμετοχή στις μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά.
Στα τελευταία παιχνίδια, μάλιστα, η εικόνα του έχει αλλάξει αισθητά, με τον ίδιο να αποτελεί έναν ουσιαστικό παράγοντα στη λειτουργία της ομάδας, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι σε αυτόν τον Ολυμπιακό δεν υπάρχουν «ασήμαντοι» ρόλοι.
Υπάρχουν ρόλοι που, όταν υπηρετούνται σωστά, γίνονται καθοριστικοί.
Ο Βεζένκοφ, οι σταθερές και το σύνολο
Φυσικά, υπάρχουν και οι σταθερές. Ο Σάσα Βεζένκοφ συνεχίζει σε ρυθμούς… κορυφής. Παίκτης που κουβαλάει την επίθεση, που δίνει λύσεις, που αποτελεί σημείο αναφοράς.
Δίπλα του, παίκτες όπως ο Γουόκαπ, ο Φουρνιέ, ο Μιλουτίνοφ, ο Ντόρσεϊ, δίνουν ο καθένας το κομμάτι που χρειάζεται.
Αλλά το θέμα δεν είναι τα ονόματα. Το θέμα είναι ότι όλα αυτά λειτουργούν μαζί. Δεν υπάρχει «μονοδιάστατη» εξάρτηση. Υπάρχoυν ρόλοι, ισορροπία και κατανόηση.
Και αυτό είναι που κάνει τον Ολυμπιακό να ξεχωρίζει.
Η επόμενη μέρα αρχίζει τώρα
Η κορυφή της κανονικής περιόδου είναι σημαντική. Δείχνει ποιος ήταν ο πιο σταθερός, ο πιο έτοιμος, ο πιο ολοκληρωμένος σε βάθος χρόνου. Όμως, δεν είναι το τέλος.
Ο Ολυμπιακός γνωρίζει πολύ καλά ότι η πραγματική δοκιμασία ξεκινά τώρα, στα playoffs, εκεί όπου κάθε λάθος κοστίζει και κάθε λεπτομέρεια μετράει περισσότερο από ποτέ.
Με το πλεονέκτημα έδρας, με ένα σύνολο που έχει αποδείξει την αξία του και με παίκτες που βρίσκονται σε καλή κατάσταση, οι «ερυθρόλευκοι» μπαίνουν στην τελική ευθεία της σεζόν με ξεκάθαρο στόχο.
Γιατί αν κάτι απέδειξαν για ακόμη μία φορά, είναι ότι ξέρουν να φτάνουν στην κορυφή της διαδρομής. Το θέμα πλέον είναι να μείνουν εκεί μέχρι το τέλος.
Αυτός είναι ο Ολυμπιακός. Δεύτερη σερί χρονιά στην κορυφή και τρίτη στα τελευταία τέσσερα χρόνια. Όχι τυχαία, ούτε συγκυριακά, αλλά με πλάνο, δουλειά και ταυτότητα.
Μια ομάδα με σταθερές που δεν λυγίζουν. Ένα σύνολο που ξέρει να αντέχει.
Και κυρίως, με έναν οργανισμό που δεν κάνει θόρυβο. Απλώς συνεχίζει.
Και προχωράει μπροστά.