Ο Ολυμπιακός με τη νίκη που πέτυχε επί της Μονακό, θύμισε ξανά σε όλη την Ευρώπη την... ταυτότητα που θα τον βάλει στην κορυφή.

Το βράδυ της Τρίτης (28/4) στο ΣΕΦ δεν είδαμε μονάχα ένα ακόμη παιχνίδι play offs. Κι επίσης δεν ήταν μόνο το πρώτο βήμα μιας σειράς απέναντι σε μια εξαιρετικά ποιοτική ομάδα όπως η Μονακό. Ήταν κάτι περισσότερο για μένα, μια υπενθύμιση, μια ισχυρή δήλωση παρουσίας. Μια βραδιά στην οποία ο Ολυμπιακός κοίταξε απέναντί του έναν αρκετά δυνατό και διψασμένο αντίπαλο και του έδειξε πως για να περάσει από εδώ, θα πρέπει να κάνει υπέρβαση πραγματική.

Βρέθηκα στο γήπεδο, ένιωσα τον παλμό, είδα τα βλέμματα, άκουσα την ένταση στην κερκίδα και παρακολούθησα από κοντά μια ομάδα που από ένα σημείο και μετά έπαιξε μπάσκετ υψηλού επιπέδου. Το τελικό 91-70 δεν ήρθε τυχαία, αλλά ήρθε γιατί ο Ολυμπιακός, μετά από ένα νευρικό ξεκίνημα, θύμισε ξανά τι ομάδα είναι.

Μοντέρο: Η AS αποκαλύπτει το ποσό της ρήτρας
Μοντέρο: Η AS αποκαλύπτει το ποσό της ρήτρας

Ολυμπιακός: Η αρχική ένταση και το φυσιολογικό άγχος

Η αλήθεια είναι πως το πρώτο διάστημα είχε νεύρο. Είχε βιασύνη κι εκείνο το γνώριμο σφίξιμο που πολλές φορές συνοδεύει το πρώτο παιχνίδι μιας τόσο κρίσιμης σειράς. Η Μονακό μπήκε καλύτερα, πιο απελευθερωμένα, πήρε μικρό προβάδισμα και προσπάθησε να μεταφέρει πίεση στην έδρα.

Από την εξέδρα μπορούσες να το νιώσεις. Το κοινό ήθελε να σπρώξει την ομάδα, αλλά ταυτόχρονα περίμενε το πρώτο ξέσπασμα. Περίμενε τη φάση που θα ξεκλειδώσει το παιχνίδι. Και αυτή ήρθε όταν ο Ολυμπιακός σταμάτησε να βιάζεται και άρχισε να παίζει το μπάσκετ που ξέρει.

Όταν κυκλοφόρησε σωστά η μπάλα, όταν διάβασε καλύτερα τα miss match, όταν η άμυνα άρχισε να γίνεται πιο σκληρή και πιο στοχευμένη, το παιχνίδι άλλαξε οριστικά.

Ο Βεζένκοφ και η σιγουριά του μεγάλου παίκτη

Ο Σάσα Βεζένκοφ είναι από εκείνους τους παίκτες που δεν χρειάζονται υπερβολές. Η παρουσία τους αρκεί. Ακόμη και όταν δεν έχει πάρει πολλές μπάλες, ακόμη και όταν δεν κάνει θόρυβο, καταλαβαίνεις ότι ελέγχει τον ρυθμό με τον δικό του τρόπο.

Οι 20 πόντοι του ήταν πολύτιμοι, αλλά πιο πολύτιμη ήταν η αίσθηση ασφάλειας που έδινε σε όλους γύρω του. Όποτε ο Ολυμπιακός χρειαζόταν ένα σωστό σουτ, μια σωστή κίνηση, ένα καθαρό διάβασμα, ο Βεζένκοφ ήταν εκεί.

Από κοντά φαινόταν ακόμη περισσότερο κάτι σημαντικό, παίζει με αυτοπεποίθηση που μεταδίδεται για ακόμη ένα ματς. Δεν ανεβάζει μόνο τον εαυτό του, αλλά ανεβάζει και τους άλλους συνολικά.

Η άμυνα που έσπασε τη Μονακό

Στα χαρτιά η Μονακό διαθέτει αθλητικότητα, δύναμη, προσωπικότητα και παίκτες που μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα σε κάθε αντίπαλο. Στο παρκέ όμως, από το τέλος του πρώτου ημιχρόνου και μετά, έδειχνε να παλεύει με κάτι που δεν μπορούσε να λύσει. Αυτό το κάτι ήταν η άμυνα του Ολυμπιακού.

Οι αλλαγές έγιναν σωστά. Οι βοήθειες ήρθαν στην ώρα τους, οι διάδρομοι έκλεισαν, οι επαφές ήταν δυνατές, αλλά ελεγχόμενες. Ο Μάικ Τζέιμς είχε τις στιγμές του, γιατί οι μεγάλοι παίκτες πάντα θα βρουν στιγμές. Όμως συνολικά η Μονακό δεν μπόρεσε να επιβάλει τον δικό της ρυθμό.

Και όταν μια ομάδα σαν τη Μονακό νιώσει ότι δεν μπορεί να τρέξει, δεν μπορεί να χτυπήσει στο ένας εναντίον ενός και δεν μπορεί να βρει εύκολους πόντους, αρχίζει να φθείρεται πνευματικά.

Αυτό ακριβώς έγινε στο ΣΕΦ χτες.

Ολυμπιακός: Οι παίκτες που κάνουν τη διαφορά και θα μας πάνε ως το τέλος

Σε τέτοια βράδια, οι τίτλοι πηγαίνουν στους σταρ. Είναι λογικό. Όμως από κοντά βλέπεις πάντα και κάτι άλλο, ποιοι κερδίζουν τις μικρές μάχες.

Ο Μιλουτίνοφ ήταν ΞΑΝΑ επιβλητικός. Πόντοι, ριμπάουντ, παρουσία στη ρακέτα, σωστές τοποθετήσεις. Ο Φουρνιέ πρόσφερε ποιότητα και αποφάσεις στα κρίσιμα σημεία. Ο ΜακΚίσικ έδωσε ενέργεια όταν χρειάστηκε. Ο Παπανικολάου μπήκε και άλλαξε ισορροπίες αμυντικά.

Και θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στον Κόρι Τζόζεφ.

Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις παικτών που συχνά κρίνονται βιαστικά. Δεν ήρθε με φανταχτερό τρόπο, δεν μπήκε με θόρυβο και δεν έδωσε αφορμές για μεγάλα πρωτοσέλιδα. Όμως χθες πρόσφερε ουσία, καθαρό μυαλό, σωστές επιλογές, ώριμο παιχνίδι. Σε μια σειρά που η λεπτομέρεια θα μετρήσει πολύ, τέτοιοι παίκτες είναι χρυσάφι.

Ο Μπαρτζώκας ξέρει γιατί κράτησε χαμηλά τους τόνους

Μετά το τέλος του αγώνα, ο Γιώργος Μπαρτζώκας μίλησε στους παίκτες του για το πόσο πιο δύσκολο θα είναι το Game 2. Και είχε απόλυτο δίκιο.

Οι έμπειροι προπονητές γνωρίζουν πως το πιο επικίνδυνο σημείο μιας σειράς είναι μετά από μια άνετη νίκη. Τότε χαλαρώνεις μισό βήμα, τότε νομίζεις ότι όλα θα κυλήσουν το ίδιο, τότε ο αντίπαλος εμφανίζεται πιο πεισμωμένος και πιο έτοιμος.

Η Μονακό δεν είναι ομάδα που θα παρουσιαστεί ξανά έτσι εύκολα. Έχει προσωπικότητα, έχει εμπειρία, έχει ταλέντο. Θα αντιδράσει. Θα ψάξει αλλαγές σε σχήματα, σε matchups, σε κατοχές.

Ο Ολυμπιακός οφείλει να πάει στο δεύτερο παιχνίδι σαν να έχασε το πρώτο. Μόνο έτσι σκέφτονται οι μεγάλες ομάδες.

Ολυμπιακός: Το ΣΕΦ έστειλε μήνυμα

Υπήρχε ένταση, πάθος, πίστη, υπήρχε η αίσθηση ότι ο κόσμος καταλαβαίνει τη σημασία της στιγμής. Το ΣΕΦ σε τέτοια βράδια αποτελεί τον τεράστιο παράγοντα του αγώνα.

Και αυτό δεν μετριέται μόνο στις φωνές ή στην ατμόσφαιρα. Μετριέται στην αυτοπεποίθηση που παίρνει ο γηπεδούχος και στην πίεση που νιώθει ο φιλοξενούμενος όταν το παιχνίδι ανοίγει.

Από ένα σημείο και μετά, η Μονακό έδειχνε να κυνηγά όχι μόνο τον Ολυμπιακό, αλλά και το ίδιο το περιβάλλον του αγώνα.

Προσοχή στη λέξη «σκούπα»

Ήδη ακούγονται μεγάλα λόγια. Είναι αναμενόμενο όμως. Στον αθλητισμό πάντα μετά από μια τέτοια νίκη γεννιέται ενθουσιασμός. Όμως τα play offs δεν συγχωρούν υπερβολές.

Μια σειρά αλλάζει από ένα κακό βράδυ, από ένα τραυματισμό, από ένα ξέσπασμα αντιπάλου, από ένα μεγάλο σουτ. Ο Ολυμπιακός έκανε το 1-0 και το έκανε εντυπωσιακά. Μέχρι εκεί. Το επόμενο βήμα είναι πάντα το δυσκολότερο.

Αυτό που κράτησα περισσότερο…

Περισσότερο και από τη διαφορά των 21 πόντων, περισσότερο και από τα ποσοστά, περισσότερο και από τα ονόματα, κράτησα μια εικόνα, τον τρόπο που έπαιζε ο Ολυμπιακός όταν βρήκε ρυθμό.

Κυκλοφορία μπάλας, συνεννόηση, αλληλοκάλυψη, παίκτες που ήξεραν τι ζητά η φάση, πάγκος που συμμετείχε, πειθαρχία χωρίς φόβο.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος μαζί με το 1-0. Η υπενθύμιση ότι αυτή η ομάδα, όταν συνδέεται με τις αρχές της, μπορεί να γίνει πολύ δύσκολος αντίπαλος για τον οποιονδήποτε.

Το βράδυ της Τρίτης στο ΣΕΦ ο Ολυμπιακός δεν νίκησε μόνο τη Μονακό. Νίκησε και την πίεση της πρεμιέρας, το άγχος της υποχρέωσης, τις αμφιβολίες που πάντα συνοδεύουν μια μεγάλη σειρά.

Το 91-70 δεν δίνει πρόκριση, δίνει όμως κάτι σημαντικό, την κατεύθυνση για τη συνέχεια!

Και αν ο Ολυμπιακός παρουσιαστεί με την ίδια σοβαρότητα και την Πέμπτη, τότε το ταξίδι προς το Final Four θα μοιάζει ξανά πολύ ανοιχτό.

Μιχάλης Μαχαίρας

Γεννημένος στη χρυσή γενιά των 90’s, ένας άκρως ενεργητικός χαρακτήρας, με μια μπάλα του μπάσκετ στο χέρι, και στο άλλο το κασκόλ του ΘΡΥΛΟΥ, φορώντας φυσικά την ένδοξη «ερυθρόλευκη» με τον Έφηβο στο στήθος. Ήρωάς του ο τεράστιος Βραζιλιάνος μάγος «Ζιο», με τον οποίο είναι ερωτευμένος.

Παρακολουθεί χρόνια τον Ολυμπιακό, ο οποίος είναι ο κορυφαίος πολυαθλητικός σύλλογος του πλανήτη, με τους πιο …τρελούς οπαδούς. Είναι η πρώτη σκέψη αφότου ξυπνήσει και η τελευταία πριν κοιμηθεί. Απ’ το μαιευτήριο, ακούγεται πως η πρώτη εμφάνιση έγινε με ένα στυλό και ένα χαρτί. Δεν ήταν τυχαίο… Μεγαλώνοντας, έπρεπε να σπουδάσει αυτό το αντικείμενο, και να το εξασκήσει, γράφοντας κυρίως για αθλητικά, αφού ο έρωτας με τον ΘΡΥΛΟ είχε καταλήξει σε …γάμο ζωής!

Στην πρώτη έκθεσή του στο δημοτικό έβαλε τίτλο, υπότιτλο, φωτογραφία, λεζάντα και έδωσε χαρακτηρισμό γραμματοσειράς! Σπούδασε στο Queen Margaret University of Edinburgh (BA In Media Productions/Journalism). Αρκετά πολυάσχολος, έχει ασχοληθεί με ραδιόφωνο και πληθώρα αθλητικών σαιτ και μπλόγκ (ως προς τη δημιουργία, αλλά και ως προς την αρθρογραφία), αθλητικών και μη, αφού η δημιουργία κειμένων και η αποτύπωση της σκέψης στο χαρτί, είναι η απόλυτη χαλάρωση και αποφόρτιση της ημέρας… Μιλάει λίγο, εκεί που πρέπει, γράφει πολύ.

Εάν δε δημιουργεί κείμενα, θα τον βρείτε στο πλησιέστερο γήπεδο μπάσκετ. Για τους πιστούς αναγνώστες και συνοδοιπόρους, η νέα του «ερυθρόλευκη στέγη» είναι το thrylos24.gr, γράφοντας για τον πρώτο του έρωτα και τον παντοτινό…