Ο Ολυμπιακός «πάτησε» τον Παναθηναϊκό στο τελευταίο ντέρμπι της Λεωφόρου και έστειλε μήνυμα τίτλου με Πειραιώτικη μαγκιά. Γράφει ο Μιχάλης Μαχαίρας...

Το τελευταίο «αιώνιο» ντέρμπι στο «Απόστολος Νικολαΐδης» σίγουρα ήταν κάτι παραπάνω από ένα… παιχνίδι πρωταθλήματος και Play Off. Ήταν ένα ιστορικό κεφάλαιο που έκλεισε με τρόπο που δύσκολα θα ξεχαστεί. Και αν κάποιος έπρεπε να βάλει την τελεία, αυτός τελικά ήταν ο Ολυμπιακός. Η ομάδα που έχει κάνει τα ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΓΛΕΝΤΙΑ ΚΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΑ ΧΟΥΝΕΡΙΑ στους πράσινους!

Με το εμφατικό 0-2 μέσα στην έδρα του Παναθηναϊκού, οι «ερυθρόλευκοι» δεν πήραν μονάχα τρεις βαθμούς, αλλά πήραν ψυχολογία, κι έδωσαν απαντήσεις. Όμως, πήραν και κάτι ακόμα, το δικαίωμα να ελπίζουν για τον τίτλο και να «βουλώσουν» τα στόματα όσων επικρίνουν πριν τελειώσουν οι αναμετρήσεις.

Γιατί αυτό που έγινε στη Λεωφόρο δεν ήταν απλά νίκη, ήταν πάτημα. Καθαρό, ποδοσφαιρικό, χωρίς αστερίσκους, χωρίς «ναι μεν, αλλά».

Η Πειραιώτικη μαγκιά και η… πράσινη αδυναμία

Ας το πούμε όπως είναι, ο Ολυμπιακός μπήκε για να πάρει το ματς και το πήρε. Ο Παναθηναϊκός μπήκε… και κάπου χάθηκε. Από το πρώτο ημίχρονο φάνηκε ποιος ήθελε περισσότερο το παιχνίδι και ποιος απλά προσπαθούσε να το αντέξει.

Η ομάδα του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ έδειξε ξεκάθαρο πλάνο, ένταση, πίεση, εκμετάλλευση λαθών. Και όταν ο αντίπαλος σου χαρίζει τέτοια λάθη, εσύ απλά… τα τελειώνεις. Όπως έκανε ο Ζέλσον στο 33’, τιμωρώντας μια άμυνα που έμοιαζε να παίζει σε άλλο γήπεδο.

Και πριν προλάβει να συνέλθει ο Παναθηναϊκός, ήρθε και το δεύτερο. Ο Ροντινέι, με αυτοπεποίθηση και καθαρό μυαλό, έγραψε το 0-2 και κάπου εκεί τελείωσε το παιχνίδι. Όχι μαθηματικά, αλλά ουσιαστικά.

Γιατί στο δεύτερο ημίχρονο, ο Ολυμπιακός δεν χρειάστηκε καν να ιδρώσει. Έδωσε χώρο, έλεγξε ρυθμό, και παρακολούθησε έναν Παναθηναϊκό που δεν είχε ούτε ιδέες ούτε νεύρο.

Δεν γίνεται να μην σταθεί κανείς και στη σημειολογία. Τελευταίο ντέρμπι στη Λεωφόρο. Τελευταία ευκαιρία για τον Παναθηναϊκό να αφήσει το στίγμα του σε μια ιστορική έδρα. Και τι έκανε; Έχασε και μάλιστα καθαρά.

Από τον αιώνιο αντίπαλο. Που πήγε εκεί «στριμωγμένος», όπως λένε, και τελικά έφυγε… άνετος και ωραίος.

Αν αυτό δεν είναι καζούρα επιπέδου, τότε τι είναι;

Ο Ολυμπιακός αποχαιρέτησε τη Λεωφόρο σαν ΑΦΕΝΤΙΚΟ. Ο Παναθηναϊκός την αποχαιρέτησε για τα ντέρμπι «αιωνίων» με ήττα και προβληματισμό. Και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για τους «πράσινους», γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά είναι η εικόνα.

Απάντηση σε όσους τον είχαν ξεγράψει

Πριν το ντέρμπι, πολλοί είχαν ήδη «τελειώσει» τον Ολυμπιακό από τη μάχη του τίτλου. Η διαφορά, οι εμφανίσεις, η πίεση, όλα έδειχναν ότι ίσως δεν θα αντέξει.

Και όμως, αυτή η ομάδα έχει μάθει να απαντά στο γήπεδο.

Η νίκη στη Λεωφόρο ήταν δήλωση. Δήλωση ότι ο Ολυμπιακός είναι ακόμα εδώ. Ότι δεν πρόκειται να παραδώσει τίποτα χωρίς μάχη. Πως όποιος τον βγάζει εκτός τίτλου, μάλλον βιάζεται. Και το σημαντικότερο; Το έκανε σε ένα ντέρμπι. Εκεί που φαίνονται οι ομάδες.

Ολυμπιακός: Αυτό που ζήτησε ο κόσμος και το πήρε

Ο κόσμος του Ολυμπιακού δεν ζητάει πάντα τέλειο ποδόσφαιρο. Ζητάει κάτι πιο απλό και πιο δύσκολο, ψυχή, πάθος, νίκη στα μεγάλα παιχνίδια. Και αυτό ακριβώς πήρε.

Είδε μια ομάδα που μπήκε αποφασισμένη, που δεν φοβήθηκε την πίεση, που έπαιξε σαν Ολυμπιακός. Με ένταση, με θράσος, με αυτή την «Πειραιώτικη μαγκιά» που δεν γράφεται σε τακτικές αλλά φαίνεται στο γήπεδο.

Αυτό το 0-2 αποτελεί ξεκάθαρο μήνυμα προς τον κόσμο, που έστειλε και το μήνυμά του στο Ρέντη, πως «είμαστε εδώ, συνεχίζουμε μαζί».

Το ντέρμπι αυτό άφησε πίσω του κάτι περισσότερο από ένα αποτέλεσμα. Άφησε μια ξεκάθαρη εικόνα! Ο Ολυμπιακός είναι ζωντανός. Και επικίνδυνος.

Ο Παναθηναϊκός πρέπει να κοιταχτεί στον καθρέφτη.

Και η μάχη του τίτλου… μόλις άναψε ξανά.

Γιατί αν κάτι απέδειξε αυτό το παιχνίδι, είναι ότι σε αυτά τα ματς δεν μετράνε οι προβλέψεις. Μετράει ποιος το θέλει περισσότερο.

Και στη Λεωφόρο, αυτός ήταν ένας, ο Ολυμπιακός. Πλέον, ανεβαίνει κι η ψυχολογία και περιμένουμε άπαντες ανάλογη εικόνα και μπάλα με ουσία και γκολ!

Μιχάλης Μαχαίρας

Γεννημένος στη χρυσή γενιά των 90’s, ένας άκρως ενεργητικός χαρακτήρας, με μια μπάλα του μπάσκετ στο χέρι, και στο άλλο το κασκόλ του ΘΡΥΛΟΥ, φορώντας φυσικά την ένδοξη «ερυθρόλευκη» με τον Έφηβο στο στήθος. Ήρωάς του ο τεράστιος Βραζιλιάνος μάγος «Ζιο», με τον οποίο είναι ερωτευμένος.

Παρακολουθεί χρόνια τον Ολυμπιακό, ο οποίος είναι ο κορυφαίος πολυαθλητικός σύλλογος του πλανήτη, με τους πιο …τρελούς οπαδούς. Είναι η πρώτη σκέψη αφότου ξυπνήσει και η τελευταία πριν κοιμηθεί. Απ’ το μαιευτήριο, ακούγεται πως η πρώτη εμφάνιση έγινε με ένα στυλό και ένα χαρτί. Δεν ήταν τυχαίο… Μεγαλώνοντας, έπρεπε να σπουδάσει αυτό το αντικείμενο, και να το εξασκήσει, γράφοντας κυρίως για αθλητικά, αφού ο έρωτας με τον ΘΡΥΛΟ είχε καταλήξει σε …γάμο ζωής!

Στην πρώτη έκθεσή του στο δημοτικό έβαλε τίτλο, υπότιτλο, φωτογραφία, λεζάντα και έδωσε χαρακτηρισμό γραμματοσειράς! Σπούδασε στο Queen Margaret University of Edinburgh (BA In Media Productions/Journalism). Αρκετά πολυάσχολος, έχει ασχοληθεί με ραδιόφωνο και πληθώρα αθλητικών σαιτ και μπλόγκ (ως προς τη δημιουργία, αλλά και ως προς την αρθρογραφία), αθλητικών και μη, αφού η δημιουργία κειμένων και η αποτύπωση της σκέψης στο χαρτί, είναι η απόλυτη χαλάρωση και αποφόρτιση της ημέρας… Μιλάει λίγο, εκεί που πρέπει, γράφει πολύ.

Εάν δε δημιουργεί κείμενα, θα τον βρείτε στο πλησιέστερο γήπεδο μπάσκετ. Για τους πιστούς αναγνώστες και συνοδοιπόρους, η νέα του «ερυθρόλευκη στέγη» είναι το thrylos24.gr, γράφοντας για τον πρώτο του έρωτα και τον παντοτινό…