Γκρίνια που δεν προσφέρει τίποτα

Ο Αντώνης Κόκκινος γράφει για τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στον Ολυμπιακό, τόσο αγωνιστικά, αλλά και εξωαγωνιστικά με την ατμόσφαιρα που επικρατεί, σε μια περίοδο για την ομάδα με σημαντικούς αγώνες ενόψει. Επίσης δεν αφήνει ασχολίαστη την κόντρα που ξέσπασε ανάμεσα σε Μαρινάκη και Κόκκαλη.


Η γκρίνια στον Ολυμπιακό είναι σύνηθες φαινόμενο για αυτή την ομάδα, καθώς ακόμα και όταν τα πάει καλά, μας φταίει γιατί δεν παίζει πολύ ένας παίκτης, μας φταίει γιατί δεν βάζει τέσσερα γκολ και βάζει τρία, μας φταίει ο ανάδρομος Ερμής, γενικά κάτι πρέπει να μας φταίει. Ξέρετε ποιο είναι το θέμα; Ότι τα τελευταία χρόνια ξέρεις περίπου που θα γκελάρει ο Ολυμπιακός. Ξέρετε πως; Από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που υπάρχει τόσο στον κόσμο, όσο και στον Τύπο. Τον τελευταίο καιρό το θέμα που υπάρχει είναι με τον Μαρτίνς. Να φύγει και αυτός φωνάζουν οι περισσότεροι, αλλά το γιατί δεν το ξέρουν. Έτσι απλά επειδή έκανε γκέλα ο Ολυμπιακός, να φύγει ο προπονητής. Λες και είναι καραμέλες οι προπονητές, να τις δοκιμάζουμε και να τις πετάμε αν δεν μας αρέσουν (ο Σωκράτης τους είχε για πουκάμισα, μην το ξεχνάτε). Βέβαια αυτό υπήρχε πάντα σε αυτή την ομάδα και έχει καταφέρει κόσμος και Τύπος να διώξει αήττητο προπονητή, επειδή δεν ήταν ελκυστική στο μάτι η ομάδα. Ναι στον Ζαρντίμ αναφέρομαι. Αυτή η μικρή εισαγωγή είναι για την παράνοια που επικρατεί στον Ολυμπιακό. Πάμε να τα δούμε αναλυτικά λοιπόν.

Φταίει ο Μαρτίνς αλλά όχι για όλα επειδή μας βολεύει

Ο Πορτογάλος τεχνικός μπορεί πέρσι να έμεινε μακριά από κάποιον τίτλο, αλλά είχε μια ομάδα νέα, η οποία μήνα με τον μήνα έπαιζε καλύτερο ποδόσφαιρο. Φέτος ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της από τον Ιούλιο και ΈΠΡΕΠΕ να μπει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Το κατάφερε αυτό και μάλιστα με ορισμένα εντυπωσιακά αποτελέσματα. Πρώτος στόχος όμως παραμένει το πρωτάθλημα. Η Ευρώπη έρχεται σε δεύτερη μοίρα (πλέον) συμφωνούμε δεν συμφωνούμε, κάτι που φάνηκε και στο Βελιγράδι. Μόνο που από τότε έχει γιγαντωθεί η γκρίνια για τον Μαρτίνς, από τους ίδιους που λένε μόνο πρωτάθλημα.

Παιδιά να συνεννοηθούμε λίγο να τα βάλουμε κάτω να δούμε τι θέλουμε. Δεν γίνεται να λες την μια πάση θυσία πρωτάθλημα και μετά να αναθεματίζεις για ήττα στην Ευρώπη, επειδή έγινε ροτέισον. Δεν γίνεται να παίζει παντού η ίδια ενδεκάδα, αλλά ρε κόουτς δεν γίνεται να βλέπουμε τον ίδιο άνευρο Ολυμπιακό μόλις φεύγει από το «Καραϊσκάκη». Σίγουρα υπάρχει κούραση και είναι λογικό όταν έχει ξεκινήσει από τον Ιούλιο να παίζει, αλλά απέναντι στον Πανιώνιο είναι γκέλα ολκής. Το κακό είναι ότι δείχνει να μην μαθαίνει από τα λάθη τόσο ο Πορτογάλος, όσο και οι παίκτες. Το ότι θα βρεις κλειστές άμυνες είναι δεδομένο. Χωρίς Φορτούνη ήταν φανερό ότι θα έχει πρόβλημα σε αυτό το κομμάτι, το θέμα είναι όμως ότι τραυματίστηκε και ο Βαλμπουένα, τον οποίον τον προστάτευσε όσο μπορούσε στην πλατεία για τα δύσκολα που έρχονται. Πέρα από τον Μαρτίνς που εννοείται έχει κάνει τα λάθη του, φταίνε καθαρά και πολλοί παίκτες οι οποίοι… περπάταγαν στο 0-1 και μόλις έγινε το 1-1 έβγαλαν τέσσερις φάσεις για γκολ στις καθυστερήσεις. Κάπου υπάρχει λάθος νοοτροπία και δεν είναι σε καμία περίπτωση στο απυρόβλητο.

Όταν κερδίζει η ομάδα, είναι παικταράδες, παίζουν ωραίο ποδόσφαιρο και όλα τα γνωστά κλισέ. Λες και δεν τα έχουν δουλέψει στην προπόνηση. Εκείνη την ώρα τους ήρθαν να τα κάνουν. Όταν χάνει ο Ολυμπιακός, φταίει ο Μαρτίνς, να φύγει, δεν κάνει και τα υπόλοιπα γνωστά. Να αλλάξει δηλαδή ο Ολυμπιακός προπονητή τον Δεκέμβρη επειδή έκανε δυο γκέλες στο πρωτάθλημα. Συνέλθετε λίγο.

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα

Στον Ολυμπιακό δεν είναι ψέμα ότι όταν αρχίζει η γκρίνια, η ομάδα πάει με μαθηματική ακρίβεια σε γκέλα. Εδώ και πόσο καιρό έχουν σημαδέψει όλοι το ματς με τον ΠΑΟΚ λες και θα κρίνει τίποτα στη 1η Δεκέμβρη ένα παιχνίδι, σε ένα πρωτάθλημα που θα παίξεις άλλες τρεις φορές μετά με τον ΠΑΟΚ, επειδή φέτος θα κριθούν όλα την άνοιξη, λόγω των πλέι οφ. Κανένα πρωτάθλημα δεν θα κριθεί στην 1η Δεκέμβρη. Το θέμα είναι όμως ότι άπαντες μιλούσαν για το συγκεκριμένο παιχνίδι λες και δεν υπήρχε παιχνίδι στη Ν. Σμύρνη, λες και δεν υπάρχει παιχνίδι αύριο μέσα στη Τότεναμ, όπου με διπλό έχει ελπίδες ακόμα και για πρόκριση στους «16». Καλά οκ πολύ δύσκολο, αλλά υπάρχει ένα κλίμα «πάμε να βγάλουμε όσο πιο αναίμακτα την υποχρέωση να δούμε τι θα γίνει την Κυριακή». Όχι κύριοι. Δεν πας για να φας 2-3 και να πεις εντάξει θέλουμε τρίποντο με τον ΠΑΟΚ. Είσαι ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ και οφείλεις να παλέψεις μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο για νίκη μέσα στο Λονδίνο. Με το ντέρμπι πρέπει να ασχοληθούν άπαντες μετά το τέλος το αγώνα με την Τότεναμ. Το γαϊτανάκι που έχει ξεκινήσει να μετράμε αντίστροφα για το ματς της Κυριακής είναι εγκληματικό. Μην νομίζετε ότι δεν περνάει και στο εσωτερικό της ομάδας όλη αυτή η ατμόσφαιρα που επικρατεί γύρω από αυτή.

Χρειάζεται ηρεμία και νηφαλιότητα από όλους

Εκτός από παίκτες και προπονητή, δείχνουν να μην μαθαίνουν από τα λάθη τους Τύπος και κόσμος. ΟΚ ο καθένας έχει την άποψη του, αλλά δεν έχει καμία λογική να έχει «στραβώσει» εντελώς το κλίμα γύρω από την ομάδα το τελευταίο διάστημα, σε μια περίοδο που έρχονται σημαντικά παιχνίδια. Με τον ΠΑΟΚ για εμένα δεν είναι όσο κρίσιμο το έχουν κάνει άπαντες, αλλά αυτό που είναι η μισή χρονιά, είναι με τον Ερυθρό Αστέρα μετά. Εκεί θα κριθεί το ευρωπαϊκό μέλλον και το πρώτο μισό της σεζόν. Η άλλη μισή χρονιά ξανά λέω θα κριθεί την άνοιξη και τα πλέι οφ. Σαφώς και πρέπει να πάει ο Ολυμπιακός με διαφορά βαθμών από τον ΠΑΟΚ για να είναι από πάνω και θα μπορούσε να το έχει κάνει αν δεν γκέλαρε σε Ξάνθη και Νέα Σμύρνη, αλλά όλα μέσα στο ποδόσφαιρο είναι. Το να μπούμε στην διαδικασία για αναθεματά από τον Νοέμβρη, είναι ανούσιο και δεν υπάρχει λόγος. Ηρεμία χρειάζεται από όλους και στήριξη στην ομάδα. Είμαι ο πρώτος που λέει ότι σε άπαντες πρέπει να ασκείται κριτική, αλλά όχι ακραία και χωρίς λογική, όπως γίνεται από πολλούς τώρα.

Δεν είναι τυχαίο το timing της επίθεσης

Στο όλο κλίμα που επικρατεί τις τελευταίες μέρες, βάλτε και αυτά που έγιναν λίγο νωρίτερα ανάμεσα σε Σωκράτη Κόκκαλη και Βαγγέλη Μαρινάκη. Το έγραψα από την αρχή ότι το timing που επέλεξε ο Σωκράτης να κάνει επίθεση στον Ολυμπιακό γενικότερα και όχι μόνο στον Μαρινάκη, δεν είναι καθόλου τυχαίο. Κατάφερε να δημιουργήσει σύγχυση στον κόσμο της ομάδας από το πουθενά. Το γιατί το ξέρει καλά ο ίδιος, αλλά πλέον είναι απέναντι από έναν σύλλογο που γιγάντωσε επί των ημερών του, αλλά και γιγαντώθηκε και ο ίδιος επιχειρηματικά. Είναι κρίμα για τον ίδιο τον Σωκράτη, γιατί ήταν (πλέον όχι τόσο) πολύ αγαπητός από τον «ερυθρόλευκο» λαό.

ΥΓ. : Όλα αυτά τα χρόνια οι απέναντι έβριζαν τον Κόκκαλη και τον έλεγαν καταστροφέα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Πλέον τον αγάπησαν γιατί πήγε κόντρα στον Ολυμπιακό! Τι γλέντι σας έχει ρίξει αυτή η ομάδα…

Διάβασε επίσης