Δεν είναι αυτός ο Ολυμπιακός και ο κόσμος το είπε ξεκάθαρα
Ο Ολυμπιακός ηττήθηκε από την ΑΕΚ με 0-1, είδε την Ένωση να ξεφεύγει στη βαθμολογία και ο Πάρης Τσιλιώτης καταθέτει τα συμπεράσματά του.
Περιμένεις όλη την εβδομάδα να περάσουν οι μέρες για να πας γήπεδο. Να ζήσεις τον παλμό, να νιώσεις την ένταση, να δεις την ομάδα σου να βγάζει αντίδραση. Να δείξει ότι είναι ζωντανή, ότι έχει σφυγμό, ότι παλεύει για κάτι.
Και τελικά τι βλέπεις;
Μια ομάδα χωρίς ενέργεια, χωρίς καθαρό μυαλό, χωρίς ξεκάθαρο στόχο μέσα στο παιχνίδι. Μια ομάδα που δείχνει να μην ξέρει τι θέλει να κάνει στο γήπεδο.
Συγγνώμη, αλλά αυτό δεν είναι Ολυμπιακός.
Ο Ολυμπιακός που έχουμε μάθει μπαίνει στο γήπεδο και σε πνίγει. Σε βάζει από το πρώτο λεπτό στην περιοχή σου, σου δημιουργεί πίεση, σου βγάζει ένταση. Δεν περιμένει. Δεν φοβάται. Δεν δείχνει αυτό το πρόσωπο που βλέπουμε το τελευταίο διάστημα.
Αυτό που βλέπουμε είναι μια ομάδα μπλοκαρισμένη. Αργή. Προβλέψιμη. Και το χειρότερο; Μια ομάδα που δεν αντιδρά.
Η εικόνα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα
Το θέμα δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα. Είναι η εικόνα.
Ο Ολυμπιακός δείχνει πλέον ότι οι αντίπαλοι σαν την ΑΕΚ δεν τον φοβούνται. Μπαίνουν στο γήπεδο και πιστεύουν ότι μπορούν να πάρουν αποτέλεσμα. Και αυτό από μόνο του λέει πολλά.
Το “πλάνο” απέναντι στους ερυθρόλευκους είναι πλέον απλό. Σκοράρεις νωρίς, χαμηλώνεις τις γραμμές και περιμένεις. Δεν χρειάζεται κάτι ιδιαίτερο. Και το χειρότερο είναι ότι αυτό το σενάριο επαναλαμβάνεται.
Ο Ολυμπιακός δέχεται το γκολ και μετά μοιάζει χαμένος. Δεν έχει τρόπο να αντιδράσει. Δεν δημιουργεί. Δεν παίζει κάθετα. Δεν πιέζει σωστά. Δεν έχει ένταση.
Σε πολλές περιπτώσεις, μοιάζει να έχει ξεχάσει ακόμα και τα βασικά. Την κυκλοφορία της μπάλας, την κίνηση χωρίς αυτήν, τη σωστή επιλογή στην τελική προσπάθεια.
Το μπλοκάρισμα είναι ξεκάθαρο. Και είναι συνολικό. Δεν αφορά έναν ή δύο παίκτες. Αφορά όλη την ομάδα.
Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι, αντί να υπάρχει βελτίωση, η εικόνα γίνεται όλο και χειρότερη.
Επιλογές που δεν εξηγούνται
Ο προπονητής δείχνει ότι επιμένει σε ένα συγκεκριμένο μοντέλο, ανεξάρτητα από το τι δείχνει το γήπεδο. Με ή χωρίς παίκτες. Με ή χωρίς λύσεις.
Αυτό βλέπουμε. Αυτό παίζουμε.
Το ερώτημα είναι ξεκάθαρο. Θέλουμε να συνεχίσουμε έτσι ή όχι;
Γιατί αν αυτή είναι η κατεύθυνση, τότε δεν υπάρχει λόγος για γκρίνια. Αν όμως όχι, τότε πρέπει να υπάρξουν αλλαγές. Γιατί αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια διαφοροποίηση.
Υπάρχουν επιλογές που δεν εξηγούνται. Ο Μπρούνο έχει ανέβει στην ιεραρχία χωρίς να έχει δείξει κάτι παραπάνω. Ο Ορτέγκα μένει πίσω χωρίς ξεκάθαρο λόγο. Παίκτες μπαίνουν και βγαίνουν από την αποστολή χωρίς σαφή αιτία.
Και μέσα στο παιχνίδι, δεν βλέπεις αντίδραση. Δεν βλέπεις προσαρμογή. Δεν βλέπεις αλλαγή προσέγγισης.
Ο κόσμος δεν ζητά κάτι παράλογο. Ζητά να υπάρχει λογική.
Παίκτες που δεν βοηθούν και άλλοι που μένουν εκτός
Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που δεν προσφέρουν αυτά που πρέπει. Και αυτό είναι εμφανές.
Ο Ροντινέι δίνει ενέργεια και διάθεση, αλλά μέχρι εκεί. Σε ένα επίπεδο όπως αυτό, χρειάζεται και ουσία. Χρειάζεται συγκέντρωση, σωστές επιλογές, καθαρό μυαλό.
Τα στημένα αποτελούν ένα ακόμα πρόβλημα. Δεν υπάρχει εκτελεστής, δεν υπάρχει σχέδιο, δεν υπάρχει απειλή. Και αυτό είναι κάτι που σε τέτοια παιχνίδια κάνει τη διαφορά.
Ο Γιαζίτσι, με την ποιότητα που διαθέτει, μένει εκτός εξίσωσης. Ο Άντρε Λουίζ είναι εκτός χωρίς να υπάρχει ξεκάθαρη εξήγηση. Παίκτες που θα μπορούσαν να δώσουν λύσεις δεν χρησιμοποιούνται.
Και την ίδια στιγμή, παίκτες από τους οποίους περιμένεις πολλά, δεν εμφανίζονται.
Όταν αυτό συμβαίνει σε τόσους πολλούς μαζί, δεν είναι θέμα φόρμας. Είναι κάτι πιο βαθύ.
Ο κόσμος μίλησε
Ο κόσμος έκανε υπομονή. Στήριξε την ομάδα. Ήταν εκεί σε κάθε παιχνίδι. Έδωσε ώθηση, έδωσε ενέργεια, έδωσε παρουσία.
Αλλά υπάρχει όριο.
Κάποιοι πάνε στο γήπεδο για να ξεφύγουν από την καθημερινότητα. Να ζήσουν κάτι. Να νιώσουν περηφάνια. Και στο τέλος φεύγουν πιο φορτισμένοι.
Η αντίδραση του κόσμου δεν ήταν τυχαία. Ήταν αποτέλεσμα όλων αυτών που βλέπει το τελευταίο διάστημα.
Ο Ολυμπιακός δεν είναι ομάδα για να εμφανίζεται έτσι. Δεν είναι ομάδα για να δείχνει αδιάφορη. Δεν είναι ομάδα για να μην έχει ένταση.
Μόνο αντίδραση από εδώ και πέρα
Η σεζόν έχει φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο. Το πρωτάθλημα έχει δυσκολέψει πολύ και δεν είναι πλέον στο χέρι του Ολυμπιακού.
Αλλά υπάρχει κάτι πιο σημαντικό. Το πώς θα τελειώσει αυτή η χρονιά.
Δεν γίνεται αυτή η ομάδα να τα παρατήσει. Δεν γίνεται να γίνει κομπάρσος. Δεν γίνεται να συνεχίσει με αυτή την εικόνα.
Το οφείλει στην ιστορία της. Το οφείλει στον κόσμο της. Το οφείλει στον ίδιο της τον εαυτό.
Ο κόσμος έχει δείξει ότι μπορεί να στηρίξει. Έχει χειροκροτήσει σε ήττες. Έχει σταθεί δίπλα στην ομάδα σε δύσκολες στιγμές.
Αυτό που ζητά είναι απλό. Προσπάθεια. Πάθος. Αντίδραση.
Και αν χρειάζεται, η πίεση να γίνει το κίνητρο για να αλλάξει η κατάσταση.
Γιατί αυτός δεν είναι ο Ολυμπιακός
Αυτό που βλέπουμε δεν είναι ο Ολυμπιακός που έχουμε μάθει.
Δεν είναι η ομάδα που μπαίνει στο γήπεδο για να επιβληθεί. Δεν είναι η ομάδα που δεν αφήνει περιθώρια στον αντίπαλο. Δεν είναι η ομάδα που παλεύει κάθε φάση.
Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει άμεσα.
Γιατί ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να περιμένει. Δεν μπορεί να συμβιβαστεί.
Πρέπει να αντιδράσει. Τώρα.
