Χολ: Από αμφιβολία… λύση στην frontline των Πειραιωτών

Ο Ντόντα Χολ δεν αποκτήθηκε στον Ολυμπιακό για να γίνει ο βασικός σέντερ. Ο ρόλος του ήταν σαφής, ως δεύτερος ψηλός πίσω από τον Νίκολα Μιλουτίνοφ, με συγκεκριμένα καθήκοντα που απαιτούσαν αθλητικότητα, rim protection, σωστά τελειώματα σε pick ‘n roll και άμεσες κινήσεις πάνω από το στεφάνι. Στα χαρτιά, το πλάνο έμοιαζε ιδανικό, αλλά στην πράξη η προσαρμογή του Αμερικανού ήταν πιο δύσκολη από ό,τι περίμενε κανείς.

Οι πρώτες εβδομάδες τον βρήκαν νωθρό, μισό βήμα πίσω από τις φάσεις, ψάχνοντας διαρκώς τη θέση του στην άμυνα και περιμένοντας την πάσα στην επίθεση που δεν έφτανε πάντα. Σε μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός του Γιώργου Μπαρτζώκα, όπου ο ρυθμός και η δημιουργία είναι θεμέλιο για την αποτελεσματικότητα, οι ψηλοί που εξαρτώνται από αυτά τα στοιχεία, όπως ο Χολ, χρειάζονται χρόνο για να εναρμονιστούν.

Ο Χολ είναι συγκεκριμένος τύπος παίκτη. Δεν παίρνει μπάλες στο low post για να δημιουργήσει, ούτε ανοίγει το γήπεδο με σουτ. Λειτουργεί ως κάθετη απειλή, σώμα που ανοίγει χώρους, τραβάει βοήθειες και τελειώνει φάσεις με ακρίβεια, χωρίς ντρίμπλες ή δεύτερες σκέψεις. Θέλει timing, σωστή γωνία και φάσεις σε κίνηση – pick ‘n roll και δημιουργία γκαρντ είναι το περιβάλλον στο οποίο ξεχωρίζει.

Με την πάροδο του χρόνου και την επαφή με το παιχνίδι του Ολυμπιακού, ο Χολ βρήκε τον ρυθμό του. Η πρόοδός του έγινε εμφανής στα τελευταία παιχνίδια, όπου εκτός από τα τελειώματα, συμβάλλει ενεργά στο ριμπάουντ και στην άμυνα πάνω από το στεφάνι. Η προσαρμογή αυτή τον μετατρέπει πλέον σε λύση για την frontline των Πειραιωτών, ενισχύοντας την ισορροπία της ομάδας και δίνοντας επιπλέον βάθος στη θέση του σέντερ.

Ο Χολ απέδειξε ότι η υπομονή και η σωστή ένταξη στο σύστημα του Ολυμπιακού μπορούν να μετατρέψουν έναν παίκτη που ξεκίνησε με αμφιβολίες σε κρίσιμο όπλο για την ομάδα. Η απόδοσή του αποδεικνύει ότι όταν ο χρόνος και η σωστή καθοδήγηση συνδυάζονται, η προσαρμογή μπορεί να γίνει δύναμη και λύση για την ομάδα.