Το rotation του Μεντιλίμπαρ και οι δύσκολες αποφάσεις
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ διαχειρίζεται επτά μη κοινοτικούς στον Ολυμπιακό και «κόβει» δύο σε κάθε ματς πρωταθλήματος.
Ο Ολυμπιακός καλείται να λύσει έναν μόνιμο γρίφο στη Super League, τον περιορισμό των μη κοινοτικών ποδοσφαιριστών. Μετά τις μεταγραφές των Κλέιτον και Αντρέ Λουίζ, αλλά και την παραμονή του Μπρούνο Ονιεμαέτσι, ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ διαθέτει επτά «ξένους» εκτός Ε.Ε. και πρέπει σε κάθε αποστολή πρωταθλήματος να αφήνει δύο εκτός.
Η λίστα περιλαμβάνει τους Ορτέγκα, Ροντινέι, Μπρούνο, Αντρέ Λουίζ, Κλέιτον, Ελ Κααμπί και Ταρέμι. Όλοι τους έχουν ενεργό ρόλο στο rotation και οι περισσότεροι θεωρούνται βασικά στελέχη. Αυτό σημαίνει ότι ο Ισπανός τεχνικός δεν «κόβει» απλώς παίκτες βάσει φόρμας, αλλά στηρίζει τις επιλογές του σε αγωνιστικό πλάνο, τακτικές ανάγκες και διαθεσιμότητα.
Στα τελευταία πέντε παιχνίδια πρωταθλήματος απέναντι σε Αστέρας AKTOR, Παναθηναϊκός, Λεβαδειακός, Παναιτωλικός και Πανσερραϊκός, ο Μεντιλίμπαρ μοίρασε ισορροπημένα τις απουσίες. Ο Ορτέγα έμεινε εκτός δύο φορές, όπως και οι Ροντινέι και Κλέιτον. Από μία φορά εκτός βρέθηκαν οι Μπρούνο, Ταρέμι, Αντρέ Λουίζ και Ελ Κααμπί (ο τελευταίος λόγω τραυματισμού).
Η διαχείριση δεν δείχνει τιμωρητική διάθεση. Αντίθετα, φανερώνει προσπάθεια ισορροπίας. Στα άκρα της άμυνας, για παράδειγμα, δύσκολα συνυπάρχουν σε αποστολή Ορτέγκα και Μπρούνο, αφού αμφότεροι πιάνουν θέση μη κοινοτικού. Το ίδιο ισχύει δεξιά, όπου Ροντινέι και Κοστίνια εναλλάσσονται ανάλογα με τις απαιτήσεις του αγώνα.
Στην επίθεση, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο σύνθετα. Αν ο Μεντιλίμπαρ επιλέξει σύστημα 4-4-2, χρειάζεται δύο καθαρούς επιθετικούς διαθέσιμους, άρα ο Κλέιτον δύσκολα μένει εκτός. Αν στραφεί στο 4-2-3-1, τότε ο Αντρέ Λουίζ αποκτά προτεραιότητα ως εξτρέμ ή εναλλακτική λύση στα άκρα. Οι τραυματισμοί παίζουν επίσης ρόλο. Η απουσία του Ποντένσε, για παράδειγμα, αυξάνει τη σημασία του Λουίζ.
Ο Ελ Κααμπί και ο Ταρέμι αποτελούν βασικές επιλογές στο «9». Η παρουσία και των δύο στην ίδια αποστολή εξαρτάται από το πλάνο. Σε απαιτητικά παιχνίδια, ο προπονητής επιλέγει βάθος στον πάγκο. Σε θεωρητικά πιο βατές αναμετρήσεις, μπορεί να περιορίσει τις επιλογές για να καλύψει άλλες θέσεις.
Σημαντικό στοιχείο αποτελεί και η ψυχολογική διαχείριση. Ο Μεντιλίμπαρ επιδιώκει να διατηρήσει όλους τους ποδοσφαιριστές ενεργούς και έτοιμους. Με εναλλαγές στις αποστολές, αποφεύγει τη στασιμότητα και κρατά τον ανταγωνισμό σε υψηλό επίπεδο.