Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε επανειλημμένα στο Κάουνας, αλλά λύγισε στις λεπτομέρειες από τη Ζάλγκιρις σε ματς δύο παρατάσεων.

Ο Ολυμπιακός επανέλαβε ένα γνώριμο σενάριο στο Κάουνας. Έχτισε διαφορές, επέβαλε ρυθμό, έδειξε ανώτερος για μεγάλα διαστήματα, αλλά άφησε ανοιχτό παράθυρο επιστροφής στη Ζάλγκιρις Κάουνας. Και όταν δίνεις διαρκώς ευκαιρίες σε μια ομάδα που παίζει στην έδρα της, το ρίσκο μεγαλώνει.

Οι «ερυθρόλευκοι» προηγήθηκαν με σημαντικά περιθώρια, διαχειρίστηκαν σωστά μεγάλα κομμάτια της αναμέτρησης και έφτασαν μέχρι και στη δεύτερη παράταση. Ωστόσο, στα κρίσιμα λεπτά έχασαν καθαρές επιθέσεις, βιάστηκαν σε αποφάσεις και δεν «τελείωσαν» το παιχνίδι όταν έπρεπε. Το μοτίβο επαναλήφθηκε ξανά και ξανά μέσα σε 50 λεπτά μπάσκετ.

Ο Εβάν Φουρνιέ προσπάθησε να αλλάξει τη μοίρα του αγώνα. Πήρε πρωτοβουλίες, σκόραρε με κάθε τρόπο, κράτησε τον Ολυμπιακό όρθιο. Παράλληλα, όμως, υπέπεσε και σε λάθη έντασης, κυρίως στις παρατάσεις, που έδωσαν κατοχές στη Ζάλγκιρις. Σε τόσο λεπτές ισορροπίες, κάθε κατοχή μετράει διπλά.

Η ήττα δεν ήρθε από ανωτερότητα του αντιπάλου σε όλη τη διάρκεια. Ήρθε από αδυναμία διαχείρισης, από χαμένες ευκαιρίες να «κλειδώσει» το αποτέλεσμα και από την ψυχολογία που άλλαζε χέρια όσο περνούσε η ώρα. Ο Ολυμπιακός είχε τον έλεγχο, αλλά δεν είχε την τελική συνέπεια.

Το αποτέλεσμα αφήνει πικρή γεύση, ειδικά μετά τον χαμένο τελικό Κυπέλλου. Η ομάδα ήθελε να αφήσει πίσω της εκείνο το βράδυ. Αντί γι’ αυτό, κουβαλά ακόμη ένα παιχνίδι που μπορούσε να κερδίσει και δεν το έκανε.