Ολυμπιακός: Όταν όλα… περνούν από έναν
Η υπερφόρτωση του Ταρέμι φάνηκε στο ντέρμπι, με τον Ολυμπιακό να πληρώνει την έλλειψη φρεσκάδας και εναλλακτικών λύσεων.
Η ήττα του Ολυμπιακού στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό άνοιξε ξανά μια συζήτηση που εδώ και εβδομάδες σιγοβράζει. Όχι για την ποιότητα, ούτε για την προσπάθεια, αλλά για τη διαχείριση. Και στο επίκεντρο βρίσκεται ξανά ο Μεχντί Ταρέμι. Όχι επειδή υστέρησε δραματικά, αλλά επειδή κλήθηκε –για ακόμη μία φορά– να κάνει περισσότερα απ’ όσα μπορεί να αντέξει.
Ο Ιρανός επιθετικός κουβαλάει τεράστιο φορτίο από τα μέσα Δεκεμβρίου. Παίζει σχεδόν αδιάκοπα σε πρωτάθλημα, Ευρώπη και Κύπελλο, είτε ως καθαρό «εννιάρι» είτε σε πιο ελεύθερο ρόλο πίσω από τον φορ. Ο Ολυμπιακός, λόγω συγκυριών και απουσιών, στηρίχθηκε επιθετικά πάνω του και το έκανε συνειδητά. Τα γκολ και οι ασίστ του δικαίωσαν αυτή την επιλογή. Όμως το σώμα έχει όρια.
Στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, ο Ταρέμι βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο του παιχνιδιού. Συμμετείχε στις πρώτες τελικές πριν από το γκολ των «πράσινων», πήρε πρωτοβουλίες, συνεργάστηκε με τον Ποντένσε και βρέθηκε κοντά στο γκολ τόσο στη φάση του Ελ Κααμπί όσο και στη μεγάλη ευκαιρία του Ζέλσον. Παρ’ όλα αυτά, κάτι έλειπε. Η έκρηξη, το καθαρό τελείωμα, η ένταση στις μονομαχίες.
Το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο. Σε διάστημα ενάμιση μήνα, ο Ταρέμι έπαιξε σε δέκα απαιτητικά παιχνίδια. Ήταν βασικός στο Champions League απέναντι σε Λεβερκούζεν και Άγιαξ, στο ντέρμπι Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ, αλλά και σχεδόν σε κάθε κρίσιμο ματς της Super League. Μόνο ένα παιχνίδι έχασε. Η εικόνα κόπωσης φάνηκε κυρίως στον αέρα, εκεί όπου οι συνεχείς σέντρες απαιτούν φρεσκάδα και εκρηκτικότητα απέναντι σε δυνατούς στόπερ.
Το μεγαλύτερο ζήτημα για τον Ολυμπιακό δεν αφορά τον ίδιο τον Ταρέμι, αλλά αφορά την εξάρτηση. Η ομάδα δείχνει να περιμένει ότι ο Ιρανός θα «ξεκλειδώσει» κάθε άμυνα. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, η επίθεση μπλοκάρει. Οι εναλλακτικές λύσεις δεν πήραν χρόνο, άλλοι παίκτες φορτώθηκαν λιγότερο απ’ όσο θα έπρεπε και η ανισορροπία έγινε εμφανής.
Με τα δύσκολα παιχνίδια να συνεχίζονται, ο Ολυμπιακός καλείται να επανεξετάσει τη διαχείριση. Όχι για να προστατεύσει μόνο τον Ταρέμι, αλλά για να προστατεύσει συνολικά το παιχνίδι του.
