Ο Ολυμπιακός πλήρωσε την αστοχία στο τρίποντο στον τελικό Κυπέλλου, ενώ ο βασικός του σουτέρ έμεινε εκτός επιλογών.

Η ήττα του Ολυμπιακού στον τελικό απέναντι στον Παναθηναϊκό ανέδειξε ένα βασικό αγωνιστικό πρόβλημα, την περιορισμένη αποτελεσματικότητα στο τρίποντο. Οι «ερυθρόλευκοι» παρουσίασαν χαμηλά ποσοστά ευστοχίας και δεν κατάφεραν να βρουν ρυθμό στην επίθεση. Ένα γεγονός που επηρέασε καθοριστικά την εξέλιξη της αναμέτρησης.

Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα ολοκλήρωσε τον τελικό με μόλις 6 εύστοχα τρίποντα σε 26 προσπάθειες, καταγράφοντας ποσοστό περίπου 23%. Το πρόβλημα φάνηκε από νωρίς, καθώς στο πρώτο μέρος οι Πειραιώτες σημείωσαν μόλις ένα τρίποντο σε δεκατρείς προσπάθειες. Η αδυναμία από την περιφέρεια περιόρισε σημαντικά τις επιθετικές επιλογές και επέτρεψε στον αντίπαλο να ελέγξει τον ρυθμό.

Η περιφερειακή γραμμή προσπάθησε να δώσει λύσεις, όμως τα ποσοστά έμειναν χαμηλά. Ορισμένοι παίκτες βρήκαν στόχο από μακριά, αλλά καμία σταθερή πηγή σκοραρίσματος δεν εμφανίστηκε. Το αποτέλεσμα ήταν ο Ολυμπιακός να μην ξεπεράσει τους 70 πόντους και να χάσει την επιθετική του ισορροπία σε ένα παιχνίδι υψηλής έντασης.

Σημαντικό ρόλο έπαιξε και η απουσία του Άλεκ Πίτερς από τη δωδεκάδα. Ο Αμερικανός φόργουορντ αποτελεί έναν από τους πιο αξιόπιστους σουτέρ της ομάδας και διατηρεί σταθερά υψηλά ποσοστά πίσω από τη γραμμή των 6,75 μέτρων. Η απόφαση να μην χρησιμοποιηθεί συνδέθηκε με την επιλογή να ενισχυθεί η γραμμή των ψηλών, λόγω των προβλημάτων τραυματισμών που αντιμετώπιζε το ρόστερ.

Ωστόσο, εκ των υστέρων, η έλλειψη ενός σταθερού εκτελεστή από την περιφέρεια φάνηκε έντονα. Σε παιχνίδια τέτοιας σημασίας, το μακρινό σουτ λειτουργεί συχνά ως στοιχείο ισορροπίας για την επίθεση. Χωρίς αξιόπιστη απειλή από το τρίποντο, η άμυνα του Παναθηναϊκού έκλεισε τους χώρους και δυσκόλεψε τη δημιουργία.

Ο Πίτερς είχε δείξει καλή αγωνιστική κατάσταση στα προηγούμενα παιχνίδια της διοργάνωσης, προσφέροντας σκορ και ριμπάουντ. Η παρουσία του θα μπορούσε να δώσει περισσότερες λύσεις, ιδιαίτερα σε στιγμές που ο Ολυμπιακός αναζητούσε επιθετικό ρυθμό.

Η επιλογή της σύνθεσης επηρεάστηκε από τα προβλήματα τραυματισμών και τη διαχείριση του ρόστερ. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας επιδίωξε να έχει περισσότερες λύσεις κοντά στο καλάθι, όμως η εξέλιξη του αγώνα ανέδειξε διαφορετικές ανάγκες. Η περιφερειακή παραγωγή αποδείχθηκε ανεπαρκής και η ομάδα δεν κατάφερε να επιστρέψει στο παιχνίδι όταν ο αντίπαλος πήρε προβάδισμα.

Η αστοχία στο τρίποντο αποτελεί βασικό παράγοντα ανάλυσης ενόψει της συνέχειας. Ο Ολυμπιακός στηρίζει σημαντικό μέρος της επιθετικής του λειτουργίας στο spacing και στην κυκλοφορία της μπάλας. Όταν τα σουτ δεν μπαίνουν, η επιθετική ανάπτυξη γίνεται πιο δύσκολη και η πίεση αυξάνεται.

Η συνέχεια της σεζόν απαιτεί μεγαλύτερη σταθερότητα στην περιφέρεια. Οι «ερυθρόλευκοι» καλούνται να επιστρέψουν σε υψηλότερα ποσοστά ευστοχίας και να αξιοποιήσουν καλύτερα τους σουτέρ τους, ώστε να παρουσιαστούν πιο αποτελεσματικοί στα επόμενα κρίσιμα παιχνίδια.