Απογοητευμένος φάνηκε ο Βασίλης Σπανούλης στη συνέντευξη τύπου μετά την ήττα της Μονακό από την Βίρτους Μπολόνια (84-82).

Ο Βασίλης Σπανούλης μετά την ήττα στο «Πριγκιπάτο», από την Βίρτους Μπολόνια (84-82) φάνηκε αρκετά απογοητευμένος, με την ομάδα του να αντιμετωπίζει και εξωαγωνιστικά ζητήματα. Μάλιστα, αναφέρθηκε και στην περίπτωση του Τζόζεφ, όπου ήταν «κλεισμένος» στην Μονακό πριν έρθει στον Ολυμπιακό.

Αναλυτικά όσα είπε:

Νομίζω ότι ξεκινήσαμε καλά, ήμασταν δέκα πόντους μπροστά. Από εκεί και πέρα σταματήσαμε να παίζουμε, ήμασταν αργοί, δεν ήμασταν φίσικαλ. Δεν παίξαμε καλά… και συνέβη αυτό που συνέβη. Αν παίζαμε κανονικό μπάσκετ θα ήμασταν 8-10 πόντους μπροστά, αλλά όλα μπορούν να συμβούν στην τελευταία κατοχή“, σημείωσε αρχικά ο Kill-Bill και συνέχισε:

Πρέπει να αντιδράσουμε, αλλά το πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά που συμβαίνουν στη Μονακό και σίγουρα όλοι οι παίκτες τα διαβάζουν. Όλοι τώρα είναι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όλοι διαβάζουν και για μένα δεν είναι εύκολο να εξηγώ συνέχεια τι συμβαίνει. Υπάρχει μια κατάσταση εδώ που πρέπει να λύσουν, όποιος πρέπει να τη λύσει, αλλά αυτό δεν είναι φυσιολογικό, να έχεις μόνο 12 παίκτες. Υπάρχουν ομάδες με 17-18 παίκτες και εμείς δεν μπορούμε ούτε προπόνηση να κάνουμε. Δεν έχω μιλήσει ποτέ μέχρι τώρα και δεν μιλάω επειδή χάσαμε, αλλά δεν είναι εύκολο. Είμαι περήφανος για την ομάδα μου και τους παίκτες μου, αλλά δεν μπορώ να μείνω έξω από αυτό. Πρέπει να βρούμε μια λύση για να μην μας απασχολούν άλλα πράγματα εκτός από το μπάσκετ. Γιατί είναι προφανές ότι, σίγουρα, μας απασχολούν“.

Για τον Τζόζεφ είπε το εξής: Η δουλειά μου δεν είναι να μιλάω γι’ αυτό, η δουλειά μου είναι να προετοιμάζω την ομάδα για τους αγώνες. Αλλά σίγουρα, οι παίκτες διαβάζουν τα πάντα. Δεν είναι φυσιολογικό όλο αυτό. Είχαμε τον Κόρεϊ Τζόζεφ και κανείς δεν ξέρει τι συνέβη, έφυγε. Θέλαμε να ήμασταν τουλάχιστον 14, αλλά δεν είμαστε ούτε καν 13, επειδή ο Μακουντού έχει μείνει εκτός για δύο μήνες και δεν μπορεί να προπονηθεί. Οι ίδιοι παίκτες παίζουν στο γαλλικό πρωτάθλημα, πού το βλέπετε αυτό; Πού το βλέπουμε αυτό στην Ευρώπη; Πουθενά. Πουθενά. Δεν είναι εύκολο να παίζουν για εννέα μήνες και να είναι σταθεροί και συγκεντρωμένοι“.