Η μεγάλη «αλχημεία» του Μεντιλίμπαρ στα άκρα

Ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζει εμφανές ζήτημα παραγωγικότητας από τα άκρα στη φετινή Super League, με τα στατιστικά των καθαρόαιμων εξτρέμ να προβληματίζουν έντονα. Τα λίγα γκολ από τις πτέρυγες έχουν οδηγήσει τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ σε εναλλακτικές λύσεις, δοκιμάζοντας ποδοσφαιριστές εκτός φυσικής θέσης.

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο Ροντινέι. Ο Βραζιλιάνος μπακ έχει αγωνιστεί επανειλημμένα ως εξτρέμ, προσφέροντας κυρίως δημιουργία και ένταση. Η παρουσία του ψηλά δίνει πλάτος, όμως δεν προσφέρει την εκτελεστική απειλή που απαιτεί η θέση.

Αντίστοιχα, ο Νασιμέντο έχει χρησιμοποιηθεί σε ρόλο ακραίου, παρότι είναι μέσος. Ο νεαρός Πορτογάλος δείχνει διάθεση και ενέργεια, αλλά η έλλειψη εμπειρίας στη θέση επηρεάζει τη συνολική αποτελεσματικότητα.

Ο Τσικίνιο αποτελεί άλλη μία «μετατόπιση» από τον άξονα προς τα άκρα. Παρότι διαθέτει τεχνική κατάρτιση και καλή αντίληψη χώρου, δεν είναι εξτρέμ και αυτό φαίνεται κυρίως στην τελική προσπάθεια. Παρ’ όλα αυτά, συμβάλλει δημιουργικά και δίνει λύσεις στο passing game.

Στην ίδια λογική κινείται και η χρήση του Γιαζίτζι. Ο Τούρκος έχει αγωνιστεί αρκετές φορές στα πλάγια, με στόχο να προσφέρει ποιότητα και απρόβλεπτο. Ωστόσο, η φυσική του θέση παραμένει πιο κεντρικά, κάτι που περιορίζει την εκρηκτικότητα που απαιτείται στα άκρα.

Τα νούμερα επιβεβαιώνουν το πρόβλημα. Οι βασικοί εξτρέμ έχουν περιορισμένη συνεισφορά στο σκοράρισμα, γεγονός που οδηγεί τον προπονητή σε «πειράματα». Ο Μεντιλίμπαρ επιχειρεί να καλύψει το κενό με τακτική ευελιξία. Αλλά η έλλειψη καθαρού εξτρέμ με συνέπεια στο γκολ παραμένει βασικό ζήτημα.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση δίνει λύσεις σε συγκεκριμένα παιχνίδια, αλλά δεν αποτελεί μόνιμη απάντηση. Ο Ολυμπιακός χρειάζεται περισσότερη παραγωγή από τις πτέρυγες, ειδικά ενόψει των playoffs της Super League, όπου κάθε λεπτομέρεια θα παίξει ρόλο.

Η διαχείριση των άκρων αποτελεί πλέον κομβικό σημείο για την πορεία της ομάδας. Αν οι «ερυθρόλευκοι» βρουν λύσεις, θα αυξήσουν σημαντικά τις πιθανότητες για τον τίτλο.