Όποιος μπορεί ας ξεγράψει τον Ολυμπιακό…
Ο Στέλιος Ποτηράκης γράφει στο THRYLOS24 για το «χ» με τον ΠΑΟΚ. Αναλύει το τι γίνεται αλλά και την επόμενη μέρα, αρέσει δεν αρέσει.
Ο Ολυμπιακός, όπως μαθαίνουμε αυτές τις ημέρες από διάφορους πρόθυμους αναλυτές της στιγμής, αντιμετωπίζει τεράστιο επιθετικό πρόβλημα, επειδή πέτυχε μόλις ένα γκολ στα τρία τελευταία ντέρμπι. Είναι πράγματι ένα στοιχείο που δικαιολογεί συζήτηση, προβληματισμό και κριτική. Μόνο που στην ίδια κουβέντα συνήθως ξεχνιέται μια άλλη, εξίσου χρήσιμη, λεπτομέρεια. Ο ΠΑΟΚ, που σε ορισμένες αναλύσεις παρουσιάζεται περίπου ως ποδοσφαιρική αρμάδα που παραδίδει μαθήματα σύγχρονου ποδοσφαίρου, δεν έχει πετύχει ούτε ένα γκολ στα δικά του τρία τελευταία ντέρμπι.
Αλλά προφανώς αυτή είναι μια μικρή λεπτομέρεια, από εκείνες που δεν πρέπει να επιτρέπουμε να χαλούν ένα βολικό αφήγημα, ειδικά όταν το ζητούμενο δεν είναι η αλήθεια αλλά η επιβεβαίωση μιας προαποφασισμένης εντύπωσης. Από εκεί και πέρα, ας αφήσουμε την ειρωνεία στην άκρη και ας πάμε στην ουσία. Ναι, ο Ολυμπιακός δεν βρίσκεται σε καλό φεγγάρι. Και ναι, αυτή η περίοδος δεν είναι μια στιγμιαία κοιλιά, αλλά μια παρατεταμένη φάση αγωνιστικής αστάθειας που εύλογα έχει προκαλέσει ανησυχία στον κόσμο του.
Είναι επίσης αλήθεια ότι ο στόχος της κατάκτησης του 49ου πρωταθλήματος δεν φαντάζει σήμερα τόσο καθαρός και αυτονόητος όσο ίσως έμοιαζε σε άλλες φάσεις της σεζόν. Όλα αυτά είναι πραγματικά και δεν υπάρχει λόγος να τα ωραιοποιεί κανείς. Όμως άλλο πράγμα η καταγραφή της πραγματικότητας και άλλο η πρόωρη κηδεία μιας ομάδας που έχει αποδείξει πολλές φορές στην ιστορία της ότι δεν ξεγράφεται τόσο εύκολα. Εγώ έχω μάθει κάτι πολύ απλό σε ό,τι αφορά τον Ολυμπιακό. Τον ξεγράφεις μόνο όταν είναι και βαθμολογικά εκτός διεκδίκησης. Ούτε μία στιγμή νωρίτερα. Ούτε ένα δευτερόλεπτο πριν.
Γιατί όποιος έκανε διαχρονικά αυτό το λάθος, το πλήρωσε. Το πλήρωσε επειδή μπέρδεψε τη συγκυρία με την ουσία. Το πλήρωσε επειδή βιάστηκε να θεωρήσει δεδομένο αυτό που στο ελληνικό ποδόσφαιρο και ειδικά όταν μιλάμε για τον Ολυμπιακό, δεν είναι ποτέ δεδομένο. Το πρωτάθλημα δεν κρίνεται από τη διάθεση του κάθε πικραμένου στο διαδίκτυο, ούτε από τη χαιρεκακία εκείνων που περιμένουν μήνες μια στραβή για να νιώσουν ότι δικαιώθηκαν. Κρίνεται στο γήπεδο, στους βαθμούς και στην αντοχή μιας ομάδας όταν η πίεση φτάνει στο κόκκινο. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η καρδιά της συζήτησης.
Το πρόβλημα του Ολυμπιακού δεν μπορεί να είναι συνολικά το ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ, όταν σε ντέρμπι απέναντι σε μια καλή ομάδα καταφέρνει να παράγει δεκαεπτά τελικές προσπάθειες. Δεν είναι λογικό να μιλάμε για μια ομάδα που δεν δημιουργεί, όταν τα νούμερα δείχνουν ότι η δημιουργία υπάρχει.
Μπορεί να μην είναι η πιο καθαρή, η πιο αποτελεσματική ή η πιο ποιοτική σε όλες τις στιγμές της, αλλά υπάρχει. Και όταν υπάρχει δημιουργία, η συζήτηση οφείλει να μετατοπιστεί εκεί όπου πραγματικά εντοπίζεται το πρόβλημα. Το πραγματικό ζήτημα είναι η κατάσταση κομβικών ποδοσφαιριστών. Όταν για διαφορετικούς λόγους ο Ελ Κααμπί, ο Ποντένσε, ο Τσικίνιο και ο Τσικίνιο βρίσκονται μακριά από τα στάνταρ τους, είναι απολύτως φυσιολογικό να πέφτει συνολικά η επιθετική αποτελεσματικότητα της ομάδας. Όταν οι παίκτες που πρέπει να κάνουν τη διαφορά στο τελευταίο τρίτο δεν βρίσκονται στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους, ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να είναι στα καλύτερά του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει θέματα, ούτε ότι δεν χρειάζεται να βελτιώσει πράγματα. Σημαίνει όμως ότι η ανάλυση πρέπει να γίνεται με μέτρο και όχι με τη λογική της ισοπέδωσης, που είναι πάντα η πιο εύκολη αλλά και η πιο ρηχή προσέγγιση. Από αυτό το σημείο μέχρι τη γενικευμένη απαξίωση υπάρχει τεράστια απόσταση. Και είναι απόσταση που αρκετοί την καλύπτουν με ένα άλμα, επειδή έτσι βολεύει είτε την εμπάθειά τους είτε τη μόνιμη ανάγκη τους να προβλέπουν καταστροφές. Ο Ολυμπιακός ασφαλώς θα κάνει ταμείο.
Ο Ολυμπιακός ασφαλώς θα δει τι πήγε σωστά και τι πήγε λάθος. Ο Ολυμπιακός ασφαλώς θα χρειαστεί σχεδιασμό, αποφάσεις και ίσως διορθωτικές κινήσεις. Αλλά η ώρα γι’ αυτά θα έρθει ένα λεπτό μετά το τελευταίο σφύριγμα στο τέλος των πλέι οφ. Τότε θα γίνει ο απολογισμός. Τότε θα ανοίξει η πραγματική κουβέντα. Είτε βρει την ομάδα να ετοιμάζεται για φιέστα είτε όχι. Μπορεί κανείς σήμερα να πει με βεβαιότητα ότι ο Ολυμπιακός θα πάρει σίγουρα το πρωτάθλημα; Όχι, δεν μπορεί. Θα ήταν ανόητο να το πει.
Όμως με την ίδια βεβαιότητα δεν μπορεί κανείς να πει και το αντίθετο. Και αυτό είναι το σημείο που οφείλουν να θυμούνται όσοι έχουν βγει στα social media και ξεσαλώνουν με την άγρια χαρά της δήθεν δικαίωσης της μιζέριας τους όλη τη χρονιά. Γιατί πολλές φορές αυτοί που βιάζονται περισσότερο να πανηγυρίσουν την πτώση του Ολυμπιακού, είναι οι ίδιοι που στο τέλος μένουν να κοιτούν αποσβολωμένοι μια πραγματικότητα που δεν τους βγήκε. Και προφανώς, μακάρι να συμβεί ξανά ακριβώς αυτό.