Ο Ολυμπιακός δεν πέρασε απλώς από το ΟΑΚΑ: Επέβαλε την πραγματικότητά του!
Ο Πάρης Τσιλιώτης γράφει στο THRYLOS24 για τη μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ αλλά κι το μαγικό 10-0 συνεχόμενες νίκες στην Ευρωλίγκα.
Ο Ολυμπιακός πήγε στο ΟΑΚΑ χωρίς περιθώρια για εντυπώσεις και χωρίς ανάγκη για αφηγήματα. Πήγε για να παίξει μπάσκετ. Και έφυγε με αυτό που σταθερά παίρνει τα τελευταία χρόνια στην Ευρωλίγκα απέναντι στον Παναθηναϊκό: τη νίκη.
Το 87-82 δεν ήρθε ούτε από τύχη, ούτε από μια μεμονωμένη φάση. Ήρθε από ένα ματς που κρίθηκε στη διαχείριση, στη σκέψη και -κυρίως- στην πνευματική αντοχή. Εκεί όπου ο Ολυμπιακός έχει αποδείξει ξανά και ξανά ότι υπερέχει.
Αγωνιστικά, το παιχνίδι κύλησε όπως ακριβώς ήθελε ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Με ελεγχόμενο ρυθμό, με καθαρό πλάνο στο μισό γήπεδο και με σταδιακή φθορά του αντιπάλου. Ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να χτίσει πάνω στην ένταση και στις ατομικές εμπνεύσεις, όμως όσο περνούσε η ώρα γινόταν φανερό ότι το παιχνίδι δεν του ανήκε.
Ο Ολυμπιακός μοίρασε σωστά τον ρόλο της δημιουργίας, έκλεισε διαδρόμους και έφερε το ματς εκεί που ήθελε: σε αποφάσεις. Και στις αποφάσεις, η διαφορά ποιότητας και προετοιμασίας φάνηκε.
Η στατιστική εικόνα επιβεβαιώνει πλήρως την αγωνιστική.
Ο Ολυμπιακός τελείωσε το παιχνίδι με 21 ασίστ, σημάδι κυκλοφορίας και καθαρών επιλογών, απέναντι σε άμυνα που προσπάθησε να πιέσει αλλά δεν κατάφερε να αποσυντονίσει. Παρά τα λάθη, οι «ερυθρόλευκοι» κράτησαν τον έλεγχο, πήραν 15 επιθετικά ριμπάουντ και βρήκαν πόντους από εννέα διαφορετικούς παίκτες, με πέντε εξ αυτών να φτάνουν τουλάχιστον τους οκτώ πόντους.
- Αυτό δεν είναι σύμπτωση. Είναι αποτέλεσμα δομής.
- Ο Ντόρσεϊ έβαλε το μεγάλο σουτ όταν έπρεπε και όχι μόνο.
- Ο Βεζένκοφ διάβασε το παιχνίδι όπως μόνο εκείνος ξέρει, χωρίς βιασύνη, χωρίς υπερβολές.
Ο Μιλουτίνοφ κυριάρχησε στο ζωγραφιστό, επιβεβαιώνοντας γιατί αποτελεί σημείο αναφοράς στη θέση του.
Και οι ρόλοι γύρω τους λειτούργησαν ακριβώς όπως είχε σχεδιαστεί.
Απέναντι σε αυτό, ο Παναθηναϊκός στηρίχθηκε μόνο στον Ναν. Έναν παίκτη που κλήθηκε να κουβαλήσει δημιουργία, εκτέλεση και ένταση, με αποτέλεσμα να φανεί σταδιακά μόνος. Όταν το ματς πήγε στο «πρέπει», δεν υπήρχε δεύτερη σταθερή λύση.
Και κάπου εκεί εμφανίστηκε ξανά η μεγάλη εικόνα.
Η δέκατη συνεχόμενη νίκη του Ολυμπιακού επί του Παναθηναϊκού στην EuroLeague δεν είναι στατιστική για κουβέντα καφενείου. Είναι δεδομένο που αποτυπώνει τη διαφορά νοοτροπίας στη διοργάνωση. Από το 2021 και μετά, ο Ολυμπιακός δεν χάνει από τον «αιώνιο» αντίπαλό του στην Ευρώπη. Και συνολικά, το 22-7 στις μεταξύ τους αναμετρήσεις από το 1994 μέχρι σήμερα, λέει όλη την αλήθεια.
Όχι για το ποιος «θέλει» περισσότερο. Αλλά για το ποιος μπορεί περισσότερο.
Γιατί στην Ευρώπη, μακριά από εσωτερικά περιβάλλοντα, ειδικές συνθήκες και ισορροπίες, το μπάσκετ μένει γυμνό. Και εκεί, ο Ολυμπιακός έχει σταθερά το πάνω χέρι. Παίζει με πλάνο, με διάρκεια, με υπομονή. Και κυρίως, χωρίς να χάνει την ταυτότητά του.
Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της βραδιάς δεν ήταν καν το σκορ. Ήταν η εικόνα. Ότι ακόμα κι όταν το ματς έμοιαζε ανοιχτό, ακόμα κι όταν υπήρχε πίεση, ο Ολυμπιακός δεν έδειξε στιγμή ότι χάνει τον έλεγχο. Δεν πανικοβλήθηκε, δεν έψαξε το «κάτι παραπάνω», δεν έφυγε από τη λογική του.
Αυτό είναι που τον ξεχωρίζει.
Η σεζόν είναι μαραθώνιος. Κανείς δεν κρίνεται Γενάρη. Όμως ο Ολυμπιακός έχει κερδίσει το δικαίωμα να μπαίνει σε τέτοια παιχνίδια χωρίς φόβο και χωρίς ανάγκη για εξηγήσεις. Γιατί όταν οι αγώνες κρίνονται στη σκέψη, στη λεπτομέρεια και στη διαχείριση, ξέρει τον δρόμο.
Και τον έχει περπατήσει πολλές φορές.