Ο αποκλεισμός που πόνεσε και η στήριξη που απέδειξε το μεγαλείο
Ο Στέλιος Ποτηράκης ανοίγει το μαύρο κουτί του οδυνηρού αποκλεισμού από τον ΠΑΟΚ και εξηγεί γιατί το δίδυμο Μαρινάκης-Μεντιλίμπαρ είναι η εγγύηση ότι το έργο… γυρνάει.
Το τέλος του προημιτελικού ανάμεσα σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ το βράδυ της Τετάρτης έκρυβε μια πιστοποίηση αναβάθμισης. Μόνο μια πραγματικά μεγάλη ομάδα σε όλα τα επίπεδα μπορεί να έχει τους οπαδούς της να τη στηρίζουν μετά από οδυνηρό αποκλεισμό και τόσο άσχημη εμφάνιση. Ειδικά όταν μιλάμε για την απαιτητική κερκίδα της χώρας. Οι φίλοι του Ολυμπιακού δεν χαρίζονται, δεν συμβιβάζονται, δεν κάνουν τα στραβά μάτια αλλά πριν από όλα ξέρουν να αγαπούν, να στηρίζουν και να μην είναι αχάριστοι.
Δύο χρόνια τώρα ο Ολυμπιακός χάρισε στον κόσμο του σε όλη τη γη μόνο χαρές. Δύο ευρωπαϊκά και τρεμπλ σηκώθηκαν στους ουρανούς της Νέας Φιλαδέλφειας, του Φαλήρου, του Ηρακλείου, του Αμαρουσίου, της Νιόν. Γιορτάστηκαν με τρόπο που αρμόζει στον Βασιλιά του ελληνικού ποδοσφαίρου ο ένας αιώνας ζωής του. Όπως όμως τα 100 χρόνια δεν είναι αρκετά έτσι δεν είναι αρκετά και τα 85 τρόπαια που κοσμούν το νέο μουσείο της ομάδας. Ολυμπιακός σημαίνει κατακτώ. Και η ήττα από τον ΠΑΟΚ στέρησε στην ομάδα του Μεντιλίμπαρ τη δυνατότητα να διεκδικήσει φέτος το κύπελλο Ελλάδας.
Ήταν ένα δύσκολο βράδυ, το πρώτο μετά από καιρό και είναι λογικό να έφερε αναταραχή και εκνευρισμό. Λογικό είναι να ειπωθεί πάνω στη… τζοχάδα και μια κουβέντα παραπάνω. Ούτε λογικό ούτε αποδεκτό δεν είναι πάντως οι ανθρωποφαγίες, οι χοντράδες και οι χαρακτηρισμοί για ανθρώπους που ότι και να γίνει από εδώ και πέρα έχουν εξασφαλίσει με χρυσά και μεγάλα γράμματα τη θέση τους στην ερυθρόλευκη ιστορία
Είναι κάποιος υπεράνω κριτικής; Ποτέ! Για Ολυμπιακό μιλάμε και οι φίλοι του ξέρουν καλά ότι ο Ολυμπιακός είναι πάνω από όλα. Αυτό που επισημαίνω είναι ότι μπορούμε να πούμε για τα λάθη του Μεντιλίμπαρ (ή όσα εμείς θεωρούμε ως λάθη τέλος πάντων) δεν μπορούμε όμως να μιλάμε άσχημα για τον προπονητή που έφερε το ευρωπαϊκό, το τρεμπλ και που – στο κάτω, κάτω – λατρεύεται από τους φίλους της ομάδας.
Μήπως εξάλλου ο Μεντιλίμπαρ μετά το παιχνίδι ποιος είπε ότι φταίει; Για τον… προπονητή μίλησε. Ούτε παίκτες κατηγόρησε, ούτε διοίκηση, ούτε ανάδρομο Ερμή. Ταπεινά και αντρικά ανέλαβε την ευθύνη του αποκλεισμού. Και φυσικά στην επόμενη προπόνηση τα έψαλε και ένα χεράκι στους παίκτες του γιατί είναι αλήθεια ότι πολλοί είναι καιρό τώρα ντεφορμέ (που συμβαίνει) αλλά κυρίως χωρίς συγκέντρωση (που δεν επιτρέπεται όταν παίζεις στον Ολυμπιακό).
Αν θέλουμε να το δούμε ποδοσφαιρικά, δεν είναι καθόλου ακατανόητο πως είναι αδύνατο να υπηρετηθεί το ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ που βασίζεται στο πρέσινγκ, το άμεσο ποδόσφαιρο, την ανάκτηση κατοχής όταν από το κέντρο και οι μισοί ποδοσφαιριστές είναι αργοί και χωρίς τις απαιτούμενες εντάσεις. Γκαρθία, Γιασίτζι, Ταρεμί μαζί; Δεν γίνεται. Και αποδείχθηκε στο χορτάρι. Και πριν καλά, καλά το διαπιστώσει με τα μάτια του και ο ίδιος ο Μεντιλίμπαρ το σκορ ήταν 0-2 και το πουλάκι είχε πετάξει. Και υπήρχε πάντα στο γήπεδο και ο Τσακαλίδης από τη Χαλκιδική για να είναι σίγουρο ότι ο Ολυμπιακός δεν θα καταφέρει να μπει και πάλι στο παιχνίδι της πρόκρισης.
Το ζήτημα είναι η επόμενη ημέρα. Η ομάδα χρειάζεται ενίσχυση και δεν χρειάζεται ενίσχυση επειδή αποκλείστηκε από τον ΠΑΟΚ αλλά επειδή επί της ουσίας δεν αντικαταστάθηκε με παίκτη ανάλογων χαρακτηριστικών το κλειδί της περσινής σεζόν, ο Μπάμπης Κωστούλας, επειδή χρειάζεται ένας ακόμη έμπειρος αμυντικός αφού ο Μάντσα προς το παρόν τουλάχιστον δεν… υπάρχει, επειδή δεν γίνεται να κλείσει η χρονιά και για διάφορους λόγους να παίζει πάλι εξτρέμ ο Ροντινέι.
Ο προπονητής και η διοίκηση αποφασίζουν, μοιάζει όμως δύσκολο να πειστεί κάποιος ότι το εξαιρετικό ρόστερ του Ολυμπιακού δεν μπορεί να γίνει καλύτερο. Αν μιλήσουμε πάντως για τους υπάρχοντες ο Ολυμπιακός έχει πραγματικά ανάγκη τον… κανονικό Ποντένσε, έχει ανάγκη να βρει τη φόρμα του ο Τσικίνιο (που όμως πρέπει να παίρνει και κάποιες ανάσες), έχει ανάγκη να πάρει περισσότερα από Νασιμέντο, Σιπιόνι, Στρεφέζα. Οι δύο πρώτοι πρέπει να παίζουν όμως και παραπάνω για να βοηθήσουν, ο Βραζιλιάνος πρέπει επιτέλους να λυθεί γιατί ο καιρός περνάει.
Για να μην το κουράζουμε περισσότερο. Αν κάποιος μπορεί να το γυρίσει είναι ο Μαρινάκης και ο Μεντιλίμπαρ. Η ερυθρόλευκη στρατιά στηρίζει. Η φλόγα υπάρχει. Μένει να μπει η φωτιά που θα οδηγήσει στο 49ο. Που, αν δεν σας το έχω ξαναπεί, να σας το πω τώρα: Θα είναι το πιο γλυκό.