Μεντιλίμπαρ effect, με Ελ Κααμπί «ισόβιο» εκτελεστή!

Ο Ολυμπιακός του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ δεν έχει εύκολα παιχνίδια, ούτε επιτρέπει στον εαυτό του στιγμές χαλάρωσης. Δεν λειτουργεί με το ημερολόγιο στο χέρι, δεν κάνει εκπτώσεις επειδή «ακολουθεί Ευρώπη» και δεν διαχωρίζει τις διοργανώσεις με βάση το βάρος τους. Κάθε παιχνίδι αντιμετωπίζεται ως μέρος μιας συνολικής διαδικασίας, στην οποία η ένταση, η πειθαρχία και η συγκέντρωση αποτελούν αδιαπραγμάτευτες σταθερές.

Αυτό είναι και το περίφημο «Μεντιλίμπαρ effect». Όχι μια ταμπέλα εντυπωσιασμού, αλλά μια καθημερινή απαίτηση. Ο Βάσκος τεχνικός έχει περάσει στην ομάδα μια νοοτροπία που δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού. Δεν τον ενδιαφέρει απλώς να κερδίζει ο Ολυμπιακός. Τον ενδιαφέρει ο τρόπος. Η συνέπεια. Η αγωνιστική ταυτότητα που πρέπει να εμφανίζεται σε κάθε λεπτό, ανεξαρτήτως αντιπάλου και συνθηκών.

Οι παρατηρήσεις του μετά το παιχνίδι με τον Βόλο δεν ήταν γκρίνια, ούτε επικοινωνιακό παιχνίδι. Ήταν ξεκάθαρη υπενθύμιση. Ο Ολυμπιακός δεν χτίζεται για να «διαχειρίζεται» καταστάσεις. Χτίζεται για να τις επιβάλλεται. Και αυτή η λογική ξεκινά από τα αποδυτήρια και φτάνει μέχρι τον τρόπο που παίζεται ακόμη και το πιο θεωρητικά βατό παιχνίδι πρωταθλήματος.

Η ένταση ως τρόπος ζωής στο γήπεδο

Στο ποδοσφαιρικό σύμπαν του Μεντιλίμπαρ, η ένταση δεν είναι επιλογή. Είναι τρόπος ζωής. Όχι μόνο σε επίπεδο τρεξιμάτων και φυσικής κατάστασης, αλλά κυρίως στο πνευματικό κομμάτι. Ταχύτητα σκέψης, σωστές αποστάσεις, πειθαρχία στο πλάνο, άμεσες αντιδράσεις μετά από κάθε φάση.

Ακόμη και όταν ο Ολυμπιακός έχει τον έλεγχο, ακόμη και όταν προηγείται και το παιχνίδι μοιάζει να «κυλά» υπέρ του, ο προπονητής του απαιτεί την ίδια σοβαρότητα. Γιατί γνωρίζει ότι στο κορυφαίο επίπεδο, οι μεγάλες βραδιές κρίνονται στις λεπτομέρειες. Και οι λεπτομέρειες δεν δουλεύονται επιλεκτικά. Δουλεύονται καθημερινά.

Αυτός είναι και ο λόγος που ο Βάσκος τεχνικός επιμένει τόσο στη διαδικασία. Θέλει οι παίκτες του να επιδεικνύουν διαρκώς αντανακλαστικά πρωταγωνιστή. Να παίζουν με την ίδια ένταση είτε το ματς είναι εντός είτε εκτός, είτε ελληνικό είτε ευρωπαϊκό. Μόνο έτσι μπορεί να χτιστεί ομάδα που αντέχει στον χρόνο και στην πίεση. Και η αλήθεια είναι ότι σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό το έχει επιτύχει αυτό στο διάστημα που έχουμε την ευλογία να κάθεται (που λέει ο λόγος, αφού πάντα είναι όρθιος) στον πάγκο του Ολυμπιακού.

Ο εκτελεστής πυλώνας Ελ Κααμπί που πρέπει να μείνει για πάντα στο Λιμάνι!

Μέσα σε αυτή τη φιλοσοφία, ο Ελ Κααμπί δεν είναι απλώς ο βασικός φορ. Είναι σημείο αναφοράς. Είναι ο παίκτης που δίνει κατεύθυνση στο επιθετικό παιχνίδι και «κουβαλά» το βάρος του σκοραρίσματος σε μια ομάδα που βρίσκεται σε συνεχή μετάβαση και αναζήτηση ισορροπιών.

Και πλέον, όπως προκύπτει ξεκάθαρα από το ρεπορτάζ, οι εξελίξεις οδηγούν προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Όπως έχετε διαβάσει στοThrylos24, ο Ολυμπιακός κινείται αποφασιστικά για την παραμονή του Μαροκινού killer. Οι συζητήσεις αφορούν τριετές συμβόλαιο, με συνολικές απολαβές που θα φτάσουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ, επιβεβαιώνοντας ότι ο σύλλογος τον αντιμετωπίζει ως βασικό πυλώνα του αγωνιστικού του πλάνου. Δεν πρόκειται για μια κίνηση εντυπωσιασμού. Πρόκειται για στρατηγική επιλογή. Ο Ελ Κααμπί έχει αποδείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει υπό πίεση, να σταθεί σε υψηλό επίπεδο και να “τελειώνει” φάσεις όταν η μπάλα καίει. Σε μια εποχή που οι καθαροί εκτελεστές σπανίζουν, ο Ολυμπιακός επιλέγει τη σταθερότητα αντί για το ρίσκο. Για αυτό και θα αποτελεί τεράστια είδηση και επιτυχία η αναμενόμενη ανανέωση της συνεργασίας μεταξύ των δυο πλευρών, ώστε να μείνει για πάντα στο Λιμάνι ο τεράστιος Αγιούμπ.

Μεταγραφές με λογική και όχι με πανικό

Η συζήτηση γύρω από τις μεταγραφές είναι αναπόφευκτη. Υπάρχουν θέσεις που χρειάζονται ενίσχυση, υπάρχουν χαρακτηριστικά που λείπουν και κομμάτια του ρόστερ που απαιτούν βάθος. Ωστόσο, στον Ολυμπιακό δεν υπάρχει πανικός. Υπάρχει σχέδιο.

Ο Μεντιλίμπαρ δεν ζητά αριθμούς. Ζητά ποδοσφαιριστές που μπορούν να ανταποκριθούν άμεσα στις απαιτήσεις του. Παίκτες που αντέχουν την ένταση, που καταλαβαίνουν τον ρόλο τους και που μπορούν να ενταχθούν στο σύστημα χωρίς περίοδο χάριτος. Γι’ αυτό και κάθε κίνηση εξετάζεται προσεκτικά, χωρίς βιασύνη και χωρίς επικοινωνιακά «πυροτεχνήματα». Αυτά είναι για άλλους που έχουν μικρύνει ως μεγέθη και ψάχνουν απεγνωσμένα τρόπους να «γλυκάνουν» τους πικραμένους οπαδούς τους, μπας και σταματήσουν να τους βρίζουν κάποια στιγμή.

Η Ευρώπη, τα μεγαθήρια και η πρόκληση της υπέρβασης

Ο Ολυμπιακός δεν έχει να αποδείξει αν μπορεί να σταθεί στο κορυφαίο επίπεδο. Το έχει ήδη αποδείξει. Η παρουσία του σε ολόκληρη τη League Phase του Champions League, οι εμφανίσεις απέναντι σε ομάδες-μεγαθήρια και το γεγονός ότι τις κοίταξε στα μάτια, αποτελούν αδιαμφισβήτητη επιβεβαίωση της δυναμικής του.

Αυτό που διεκδικεί πλέον είναι κάτι ακόμη πιο δύσκολο. Κάτι που ξεπερνά την έννοια της συμμετοχής. Απέναντι σε μια ιστορική ομάδα, ο Ολυμπιακός κυνηγά το ενδεχόμενο να πετύχει τρεις διαδοχικές νίκες στο Champions League. Έχει ήδη δείξει χαρακτήρα, έχει ήδη καταγράψει μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές, προέρχεται από δυο διαδοχικές νίκες κόντρα σε Καϊράτ και απέναντι στη Λεβερκούζεν. Το να ολοκληρώσει ένα τέτοιο σερί θα συνιστά κάτι πραγματικά μυθικό.

Δεν πρόκειται για τεστ ικανότητας. Πρόκειται για πρόκληση υπέρβασης. Για μια ομάδα που έχει μάθει να ζει με υψηλές απαιτήσεις και να μην φοβάται τα δύσκολα.

Ο Ολυμπιακός μπαίνει στο πιο απαιτητικό κομμάτι της σεζόν με ξεκάθαρη ταυτότητα, με προπονητή που δεν συμβιβάζεται και με παίκτες σταθερές που δίνουν κατεύθυνση.
Όχι για να αποδείξει αν μπορεί.

Αλλά για να διεκδικήσει κάτι εξαιρετικά δύσκολο.

Και επειδή στον Ολυμπιακό μια ζωή θα συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε αλλά κι όπως τραγουδάει από το βράδυ της νίκης επί της Λεβερκούζεν ο κόσμος του Θρύλου:

«Βουντού-βουντού…και κόκκινη μαγεία, την πρόκριση θα φέρουμε από την Ολλανδία!»