Κάτω τα χέρια από τον Μπαρτζώκα!
Ο Αντώνης Κόκκινος γράφει στο ΤHRYLOS24 για τη στοχοποίηση του Γιώργου Μπαρτζώκα και την καθολική συσπείρωση γύρω από το πρόσωπό του!
Υπάρχουν στιγμές που δεν χωράνε ίσες αποστάσεις. Που δεν χωράει το «όλοι έχουν άποψη». Που δεν χωράει το δήθεν ουδέτερο. Όταν η «κριτική»ξεφεύγει από το αγωνιστικό και μετατρέπεται σε στοχοποίηση, τότε η σιωπή δεν είναι επιλογή. Είναι συνενοχή.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας βρέθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στο επίκεντρο μιας επίμονης, οργανωμένης και ξεκάθαρα άδικης επίθεσης. Όχι για ένα σύστημα. Όχι για μια αλλαγή. Όχι για μια μπασκετική επιλογή. Αλλά συνολικά. Ως φυσιογνωμία. Ως παρουσία. Ως σύμβολο. Και εκεί ακριβώς ήταν που κάποιοι έκαναν λάθος υπολογισμό.
Υποτίμησαν τον κορμό
Γιατί υποτίμησαν κάτι βασικό: τον κορμό.
Ο κορμός αυτής της ομάδας δεν χτίστηκε χθες. Δεν είναι ευκαιριακός. Δεν είναι προϊόν συγκυρίας. Είναι αποτέλεσμα χρόνου, κοινών διαδρομών, αποτυχιών και επιτυχιών, εμπιστοσύνης και καθαρών ρόλων. Και αυτός ο κορμός, όταν ένιωσε ότι ο προπονητής του δεν κρίνεται αλλά πολεμιέται, πήρε θέση. Σιωπηλά, αλλά καθαρά.
Δεν χρειάστηκε να μιλήσει. Δεν χρειάστηκε να απαντήσει με λόγια. Απάντησε με στάση. Με συσπείρωση. Με το πώς στάθηκαν όλοι γύρω από τον άνθρωπο που τους έδωσε ταυτότητα. Γιατί ο Μπαρτζώκας δεν είναι απλώς ο προπονητής του Ολυμπιακού. Είναι η αγωνιστική του πυξίδα. Είναι αυτός που έμαθε σε αυτή την ομάδα να ζει χωρίς άλλοθι και χωρίς εύκολες δικαιολογίες.
Το λάθος όσων επιχείρησαν να τον «χτυπήσουν»
Όσοι πίστεψαν ότι με αθέμιτους και μη έντιμους τρόπους μπορούν να τον αποδυναμώσουν, πέτυχαν ακριβώς το αντίθετο. Δεν δημιούργησαν ρωγμές. Δημιούργησαν μέτωπο. Δεν έφεραν αμφιβολία. Έφεραν πείσμα. Και το κυριότερο: ένωσαν ακόμα περισσότερο μια ομάδα και έναν κόσμο που ίσως δεν είχαν συνειδητοποιήσει πόσο έτοιμοι ήταν να σταθούν απέναντι.
Το μήνυμα ήταν και παραμένει ξεκάθαρο: όσο προσπαθείτε να τον πολεμάτε, θα μας βρίσκετε μπροστά σας.
Όχι γιατί δεν δεχόμαστε την κριτική. Αλλά γιατί δεν ανεχόμαστε την εργαλειοποίησή της.
Η θέση του κόσμου ήταν ξεκάθαρη
Ο κόσμος το κατάλαβε. Και το έδειξε. Χωρίς μισόλογα. Χωρίς αμφισημίες. Η αποθέωση δεν ήταν στιγμιαία. Ήταν δήλωση. Ήταν το «ως εδώ». Ήταν το σημείο που μια εξέδρα δεν χειροκρότησε απλώς, αλλά πήρε θέση. Και αυτό έχει βαρύτητα μεγαλύτερη από οποιοδήποτε σχόλιο.
Γιατί ο κόσμος του Ολυμπιακού δεν είναι ευκολόπιστος. Δεν παρασύρεται. Έχει μνήμη. Έχει κρίση. Και ξέρει ότι ο Μπαρτζώκας δεν ζήτησε ποτέ προστασία. Δεν κρύφτηκε. Δεν έψαξε άλλοθι. Στάθηκε μπροστά, ανέλαβε ευθύνη, δούλεψε. Και συνεχίζει να δουλεύει.
Το μήνυμα ήρθε πριν το τζάμπολ
Πριν ακόμη αρχίσει το παιχνίδι. Πριν μπουν τα πρώτα σουτ, πριν «μιλήσει» η επίθεση, πριν διαμορφωθεί το σκορ. Το πρώτο και πιο ηχηρό μήνυμα της βραδιάς είχε ήδη δοθεί. Και δεν ήρθε από τα μεγάφωνα, ούτε από τις εξέδρες. Ήρθε από τα αποδυτήρια.
Ο Εβάν Φουρνιέ ήταν ο πρώτος που στάθηκε δημόσια δίπλα στον Γιώργο Μπαρτζώκα. Όχι με λόγια. Όχι με δηλώσεις. Με μια εικόνα. Με μια επιλογή που δεν χρειαζόταν επεξήγηση. Το μπλουζάκι που φόρεσε πριν καν ξεκινήσει το ματς έγινε από μόνο του σύμβολο. Έδειξε ότι η ομάδα είχε ήδη πάρει θέση. Ότι ο κορμός δεν περίμενε να δει πώς θα πάει το παιχνίδι για να τοποθετηθεί.
Ήταν μια κίνηση που έδωσε τον τόνο της βραδιάς. Που λειτούργησε σαν σιωπηλό «είμαστε εδώ». Και από εκεί και μετά, όλα κύλησαν σαν συνέχεια αυτής της πρώτης πράξης. Η επιθετική μηχανή του Ολυμπιακού πήρε μπροστά, οι παίκτες έπαιξαν απελευθερωμένα, με καθαρό μυαλό και αποφασιστικότητα, και το αποτέλεσμα ήρθε ως φυσική εξέλιξη όχι ως αυτοσκοπός, αλλά ως επιβεβαίωση.
Το σημαντικό όμως δεν ήταν οι πόντοι. Ήταν ότι το μήνυμα είχε σταλεί πριν αυτοί μετρήσουν. Ότι η ομάδα είχε αποφασίσει από νωρίς πως αυτή η βραδιά δεν θα ήταν απλώς άλλη μία αγωνιστική. Θα ήταν στάση.
Αυτό που πραγματικά ενόχλησε
Αυτό ακριβώς είναι που ενόχλησε. Όχι τα αποτελέσματα. Αλλά η σταθερότητα. Όχι τα λάθη. Αλλά η επιμονή. Όχι οι ήττες. Αλλά το γεγονός ότι αυτή η ομάδα δεν καταρρέει, δεν διαλύεται, δεν μπαίνει σε κρίση κάθε φορά που κάτι δεν πάει τέλεια.
Και εδώ είναι το σημείο που πρέπει να ειπωθεί καθαρά:
ο Μπαρτζώκας δεν είναι υπεράνω κριτικής. Είναι όμως υπεράνω υπονόμευσης.
Η συσπείρωση ως απάντηση
Όποιος δεν αντέχει αυτή την πραγματικότητα, ας το πει καθαρά. Ας μην κρύβεται πίσω από ψευδοαναλύσεις και «αντικειμενικότητα». Γιατί αυτή η ομάδα, αυτός ο κορμός, αυτός ο κόσμος, έχει αποφασίσει.
Το μόνο που καταφέρατε, είναι να μας συσπειρώσετε ακόμα περισσότερο. Να κάνετε πιο καθαρό το ποιος είναι απέναντι και ποιος δίπλα. Και σε τέτοιες στιγμές, ο Ολυμπιακός δεν μπερδεύεται. Σφίγγει.
Το μήνυμα;
Κάτω τα χέρια από τον Μπαρτζώκα.
Γιατί ό,τι δεν λύγισε τόσα χρόνια, δεν θα λυγίσει τώρα.