Breaking news

#menoumespiti και προσέχουμε! Η αφέλεια μπορεί να οδηγήσει σε αφαίρεση ζωών! 

#menoumespiti και προσέχουμε! Η αφέλεια μπορεί να οδηγήσει σε αφαίρεση ζωών! 

Η Ζωή μου στο Πλευρό σου!

Ο Αθανάσιος Μασλαρινός προσπαθεί να δώσει το φαινόμενο του Ολυμπιακού μέσα από λίγα λόγια και να πει με έναν διαφορετικό τρόπο Χρόνια Πολλά.


Ήταν 10 Μαρτίου του 1925 όταν μια παρέα δημιούργησε μια ιδέα. Μια ιδέα που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πως στο πέρασμα των χρόνων θα πάρει αυτή τη διάσταση. Ο Ολυμπιακός συμπληρώνοντας 95 χρόνια ζωής αποτελεί τον αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού. Έναν από τους πιο επιτυχημένους πολυαθλητικούς συλλόγους παγκοσμίως. Η ερυθρόλευκη ριγωτή προσφέρει επιτυχίες και υπερηφάνεια σε οποία αθλητική δραστηριότητα και αν συμμετέχει, με τους αθλητές που την φοράνε να εκπροσωπούν επάξια τον συμβολισμό του κόκκινου χρώματος δηλαδή το πάθος για αυτή τη φανέλα, για αυτό τον κόσμο, για τον έφηβο. Τον αιώνιο έφηβο που έχει στιγματίσει τις ζωές μας.

Ο Θρύλος του Ελληνικού αθλητισμού φιγουράρει στο ρετιρέ όλων των αθλημάτων σε κατακτήσεις και αν υπάρχουν περιπτώσεις που δεν είναι πρώτος τότε σίγουρα διεκδικεί πάντα. Έχει ευρωπαϊκά σε όλα τα αθλήματα πλην ποδοσφαίρου αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Με ένα όνειρο τρελό λοιπόν που τραγουδάμε και εμείς οι πιστοί.

 

Ο Ολυμπιακός δεν είναι μόνο τα παραπάνω. Είναι πολύ περισσότερα. Είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο. Είναι πάθος. Είναι τρέλα. Είναι θάρρος. Είναι υπερηφάνεια. Πάνω από όλα όμως Ολυμπιακός είναι ο κόσμος του. Εγώ, εσύ και οποίος άλλος αναπνέει για αυτόν. Είναι τα αμέτρητα ευρώ που έχουμε δώσει για να είμαστε εκεί. Στα σκαλοπάτια και στα τσιμέντα. Στο Καραϊσκάκη, στο Σεφ, στο Ρέντη, στο Παπαστράτειο και στα πέταλα της γης. Ολυμπιακός είναι τα αμέτρητα χιλιόμετρα που κάνω εγώ και η παρέα μου για να φτάσουμε εκεί που η καρδιά μας χτυπάει δυνατά, τα αμέτρητα χιλιόμετρα που κάνεις εσύ για να βρεθείς όπου παίζει η ερυθρόλευκη ριγωτή σε κάθε μέρος της Ελλάδας αλλά και του κόσμου. Ολυμπιακός είναι να έχεις γνωστούς σε κάθε πόλη η χωριό. Να αισθάνεσαι πως τους ξέρεις μια ολόκληρη ζωή ενώ τους ξέρεις μονάχα δυο λεπτά. Ολυμπιακός είναι το δάκρυ της λύπης στο σκοτεινό βράδυ του Τορίνου η στο ανεμοδαρμένο τέρμα του Ελευθερόπουλου στο ΟΑΚΑ. Είναι το δάκρυ της έκστασης στο γκολ του Πατσατζόγλου στη Βρέμη και στο γκολ του Ελ Αραμπί στο Λονδίνο. Είναι η καρδιακή ανακοπή για λίγα δευτερόλεπτα στο πεταχτάρι στην Πόλη και στο πέναλντι του Νινιάδι στο Τορίνου. Είναι όταν το μυαλό εγκλωβίζετε στα πάθη του και ξαφνικά βρίσκεσαι στον έβδομο ουρανό από χαρά η στην κόλαση από λύπη. Είναι τα τραπεζάκια που έχω σπάσει με τον Δημήτρη στα τρίποντα του Σπανούλη στην Μαδρίτη. Είναι τα ποτήρια που εχω πετάξει στον τοίχο του σπιτιού μου από νεύρα η από χαρά. Είναι τα βράδια μετά από ευρωπαϊκή επιτυχία που έχεις υπερένταση και ξαφνικά ξυπνάς σκεπασμένος με σημαίες και κασκόλ. Είναι η αγκαλιά που κάνεις στον διπλανό σου στο γήπεδο χωρίς να τον ξέρεις. Είναι ο πόνος στα πόδια που έχεις πάντα μετά από το γήπεδο γιατί είσαι πάνω στα κάγκελα. Είναι τα λαρύγγια μας που έχουμε αφήσει όπου και αν έχουμε βρεθεί. Είναι τα γούρια μας, οι παραξενιές μας και τα τσιγάρα που ανάβουν στο 80. Είναι αυτό το παράξενο αίσθημα πως είσαι μόνο εσυ και αυτοί που είναι μέσα στο γήπεδο για 90 λεπτά την εβδομάδα. Είναι το μικρό παιδί που έχουμε όλοι μέσα μας και σε κάθε γκολ θέλει να εκραγεί από χαρά. Είναι αυτό το άγχος που σε κυριεύει δέκα λεπτά πριν την σέντρα και αυτό όταν μπαίνει στο τελευταίο δεκάλεπτο. Ολυμπιακός είναι η σιγουριά που έχεις ότι τον αντίπαλο θα τον καταπιεί το Καραϊσκάκη. Είναι όταν γλιτώνουν με Χ και εσύ είσαι να σκάσεις και αυτοί πανηγυρίζουν. Είναι μια ντρίπλα του Ζιοβάνι, ένα σλάλομ του Τζόλε, ένα γκολ του Ντάρκο. Είναι ένα τρίποντο του Σπανούλη. Είναι τα δάκρυα του Πρίντεζη και το χτύπημα στο στέρνο του Παπανικολάου. Είναι μια πάσα του Κουρνέτα και ένα κάρφωμα του Μίλκοβιτς.

 

Ολυμπιακός είναι το λιμάνι, η εργατιά και οι χαμηλές κοινωνικές τάξεις. Είναι η απάντηση του μεροκαματιάρη στην υψηλή κοινωνία των Αθηνών. Η απάντηση στην περιθωριοποίηση και στο χλευασμό του δυνατού στον αδύνατο. Είναι ο Νίκος Γόδας. Είναι τα τσιμέντα και οι 21 ψυχές που χάθηκαν σε αυτά. Είναι το ρεμπέτικο. Είναι η τρέλα του να φτάσεις εκεί που χτυπάει η καρδιά σου.

 

Ολυμπιακός είμαι εγώ εσύ και οποίος άλλος ζει και αναπνέει για να βλέπει την ερυθρόλευκη να προσπαθεί. Ολυμπιακός είναι ο κόσμος του και με αυτόν δεν τα βάζει κανένας.

 

Ολυμπιακός είναι η προσωποποίηση του συνθήματος: ΘΡΥΛΕ ΜΟΥ Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ….

 

Χρόνια πολλά καψούρα μου μεγάλη!

 

Διάβασε επίσης