Η αναμόρφωση του Ολυμπιακού με Μεντιλίμπαρ δεν είναι συγκυρία, είναι σχέδιο!

Ο Ολυμπιακός που βλέπουμε σήμερα δεν είναι προϊόν μιας καλής βραδιάς ή ενός ευνοϊκού αποτελέσματος. Είναι αποτέλεσμα αναμόρφωσης. Και αυτή η αναμόρφωση έχει ονοματεπώνυμο: Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Από τη στιγμή που ο Βάσκος ανέλαβε, ο σύλλογος άρχισε να απομακρύνεται από τη λογική της αποσπασματικής διαχείρισης και να πλησιάζει σταθερά σε καθαρά ευρωπαϊκά πρότυπα.

Ο Ολυμπιακός σταμάτησε να λειτουργεί ως ομάδα που «μαζεύει παίκτες» και άρχισε να λειτουργεί ως ομάδα που χτίζει ρόλους, ιεραρχία και ταυτότητα. Κάποτε υπήρχε μια όχι και τόσο ιδανική διαχείριση που έφτασε στο σημείο να διαθέτει ρόστερ άνω των 45 παικτών, χωρίς σαφές πλάνο αξιοποίησης. Σήμερα, με τον Μεντιλίμπαρ στον πάγκο, αυτό το μοντέλο έχει τελειώσει. Υπάρχει δομή, υπάρχει στόχευση, υπάρχει κατεύθυνση.

Και αυτό δεν αποτυπώνεται μόνο στο αποτέλεσμα. Αποτυπώνεται στον τρόπο. Στο πώς προσεγγίζεται κάθε παιχνίδι, στο πώς αξιολογούνται οι ποδοσφαιριστές, στο πώς διαχειρίζεται η ομάδα τις ήττες αλλά και τις επιτυχίες.

Από «κομπάρσος» της κλήρωσης σε πρωταγωνιστή της League Phase

Όταν έγινε η κλήρωση της League Phase, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έσπευσαν να ξεγράψουν τον Ολυμπιακό. Τον τοποθέτησαν στον ρόλο του κομπάρσου, της ομάδας που απλώς θα συμμετέχει, θα γεμίσει το πρόγραμμα και θα αποχωρήσει χωρίς ουσιαστικό αποτύπωμα. Ποιος; Ο Ολυμπιακός, ομάδα που έχει κατακτήσει ευρωπαϊκό τίτλο μόλις 20 μήνες πριν. Η πραγματικότητα, όμως, είχε άλλη άποψη.

Ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε μια μυθική πρόκριση και πραγματοποίησε μια εξαιρετική πορεία σε όλη τη League Phase, κοιτάζοντας στα μάτια μεγαθήρια του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Αντιμετώπισε ομάδες όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα και η Άρσεναλ, χωρίς φόβο και χωρίς διάθεση να κρυφτεί.

Πέτυχε σπουδαίες νίκες, με κορυφαία αυτή απέναντι στη Μπάγερ Λεβερκούζεν, ενώ οι τρεις διαδοχικές νίκες με Καϊράτ, Λεβερκούζεν και Άγιαξ αποτέλεσαν την απόλυτη απάντηση σε όσους τον είχαν υποτιμήσει. Από ομάδα που κάποιοι θεωρούσαν συμπληρωματική, ο Ολυμπιακός απέδειξε στην πράξη ότι είναι πρωταγωνιστής.

Παίκτες που ανεβαίνουν, αποφάσεις που δικαιώνονται

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της εποχής Μεντιλίμπαρ είναι οι παίκτες που αναδεικνύονται και αποκτούν πραγματική αξία μέσα από τη λειτουργία της ομάδας. Ποδοσφαιριστές που αμφισβητήθηκαν, που δεν ήρθαν με βαρύ βιογραφικό ή που κουβαλούσαν «ταμπέλες», μετατρέπονται σε ουσιαστικά εργαλεία.

Η περίπτωση του Σιπιόνι είναι ενδεικτική. Ένας παίκτης που είχε δεχθεί έντονη κριτική, βρέθηκε στο βασικό πλάνο σε ένα από τα πιο απαιτητικά παιχνίδια της χρονιάς. Ο Μεντιλίμπαρ δεν προτίμησε τον «δικό του» Ντάνι Γκαρθία, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα ότι δεν λειτουργεί με εμμονές ή προσωπικές προτιμήσεις.

Παράλληλα, κατέρριψε και το αφήγημα ότι δεν εμπιστεύεται νέους παίκτες. Στον Ολυμπιακό του Μεντιλίμπαρ, όποιος αξίζει, παίζει. Και όποιος παίζει, οφείλει να ανταποκριθεί. Αυτή η λογική ανεβάζει συνολικά το επίπεδο και δημιουργεί υγιή ανταγωνισμό.

Τακτική ταυτότητα και ενίσχυση που ανεβάζει επίπεδο

Ο Ολυμπιακός έχει πλέον ξεκάθαρη τακτική ταυτότητα. Παίζει με ένταση, πίεση, καθαρές αποστάσεις και αυτοματισμούς που δεν αλλάζουν από παιχνίδι σε παιχνίδι. Και το πιο σημαντικό; Όταν οι αντίπαλοι προσπαθούν να προσαρμοστούν στο παιχνίδι του, συχνά καταρρέουν. Γιατί δεν αρκεί να ξέρεις τι θα κάνει ο Ολυμπιακός. Πρέπει και να μπορείς να το αντέξεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ενίσχυση είναι δεδομένη και απαραίτητη. Όχι ως πανικός, αλλά ως εξέλιξη. Και εδώ έρχεται η προσθήκη του Αντρέ Λουίζ, που αναβαθμίζει την ποιότητα στα χαφ και προσθέτει ένταση και φρεσκάδα.

Η σύγκριση είναι αναπόφευκτη. Την ώρα που ο Αντρέ Λουίζ ζούσε μια μυθική βραδιά στο Άμστερνταμ με νίκη και πρόκριση, ο Σαντίνο Αντίνο λίγες ημέρες πριν έβλεπε από κοντά τη νέα του ομάδα να δέχεται τεσσάρα. Δύο διαφορετικοί κόσμοι, δύο διαφορετικά περιβάλλοντα, δύο διαφορετικές αφετηρίες.

Υπάρχει όμως και μια ακόμη διάσταση αυτής της αναμόρφωσης που αξίζει ιδιαίτερη αναφορά. Ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ δεν χτίζεται απλώς για το σήμερα, αλλά για να έχει συνέχεια. Δεν λειτουργεί με λογική «μιας χρονιάς», ούτε με τον πανικό της στιγμής. Κάθε επιλογή, κάθε απόφαση, κάθε ρόλος στο ρόστερ δείχνει ότι υπάρχει σκέψη για το αύριο, για το πώς η ομάδα θα παραμείνει ανταγωνιστική σε βάθος χρόνου και όχι απλώς εντυπωσιακή για λίγους μήνες.

Αυτό φαίνεται και στον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι παίκτες. Δεν υπάρχουν «τελειωμένοι» ούτε «αμετακίνητοι». Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που κρίνονται καθημερινά από τη δουλειά τους, από την προσαρμογή τους στο πλάνο και από το πόσο μπορούν να υπηρετήσουν τη συνολική λειτουργία της ομάδας. Αυτή η φιλοσοφία δημιουργεί ένα υγιές περιβάλλον, στο οποίο κανείς δεν αισθάνεται δεδομένος, αλλά και κανείς δεν αισθάνεται χαμένος πριν καν δοκιμαστεί. Είναι μια λεπτή ισορροπία που λίγοι προπονητές μπορούν να κρατήσουν, ειδικά σε έναν σύλλογο με τις απαιτήσεις και την πίεση του Ολυμπιακού.

Παράλληλα, η εικόνα που βγάζει ο Ολυμπιακός στην Ευρώπη δεν είναι τυχαία. Δεν πρόκειται απλώς για αποτελέσματα, αλλά για παρουσία με αποτύπωμα. Για τον τρόπο που στέκεται στο γήπεδο, για το πώς διαχειρίζεται τον ρυθμό, για το πώς δεν φοβάται να επιβάλει το παιχνίδι του ακόμη και απέναντι σε αντιπάλους με μεγαλύτερα μπάτζετ ή βαρύτερα ονόματα. Αυτή η αυτοπεποίθηση δεν αγοράζεται. Χτίζεται μέσα από τέτοιες πορείες, μέσα από βραδιές όπως αυτές που έζησε φέτος στη League Phase.

Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο κέρδος αυτής της περιόδου. Ότι ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται πια να πείσει κανέναν με λόγια. Το κάνει στο γήπεδο. Με σχέδιο, με πειθαρχία και με την αίσθηση ότι ξέρει ακριβώς ποιος είναι και πού θέλει να πάει. Όσο αυτή η εικόνα παραμένει σταθερή, τόσο η ομάδα θα συνεχίσει να ανεβαίνει επίπεδο και να επιστρέφει, βήμα-βήμα, στη θέση που ιστορικά της ανήκει.

Ένας Ολυμπιακός που ξέρει ποιος είναι

Ο Ολυμπιακός δεν είναι τέλειος. Δεν χρειάζεται να είναι. Είναι όμως οργανωμένος, έχει κατεύθυνση και διαθέτει προπονητή που επιβάλλει ποδοσφαιρική λογική. Πίσω από αυτό υπάρχει και ένας πρόεδρος που δείχνει στην πράξη τι σημαίνει να αγαπάς την ομάδα σου, όχι με λόγια αλλά με επιλογές που έχουν διάρκεια.

Η αναμόρφωση αυτή δεν ολοκληρώθηκε. Είναι σε εξέλιξη. Όμως πλέον είναι ξεκάθαρη και ορατή. Ο Ολυμπιακός δεν ζητά να τον υπολογίζουν. Το επιβάλλει. Και όσο συνεχίζει σε αυτόν τον δρόμο, δεν θα ανεβαίνει απλώς επίπεδο. Θα θυμίζει σε όλους ότι δεν είναι εδώ για να συμπληρώνει τη διοργάνωση, αλλά για να πρωταγωνιστεί.

See more