Εθισμένος με την κορυφή, εκεί που ανήκει

Ο Ολυμπιακός δεν αντιμετωπίζει την κορυφή ως συγκυρία. Τη βλέπει ως φυσικό του χώρο. Με το που μπήκε ο νέος χρόνος, ο Θρύλος βρέθηκε ξανά πρώτος, χωρίς πανηγυρισμούς και χωρίς θόρυβο. Σαν να μπήκαν απλώς τα πράγματα στη σωστή τους θέση. Γιατί για τον Ολυμπιακό, η πρωτιά δεν είναι στόχος κατάκτησης, είναι κατάσταση.

Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με βαθμούς ή αποτελέσματα. Έχει να κάνει με νοοτροπία. Με τον τρόπο που η ομάδα μπαίνει στα παιχνίδια, με το βάρος που ξέρει να διαχειρίζεται και με την εμπειρία που κουβαλά. Ο Ολυμπιακός έχει μάθει να ζει με την πίεση, να λειτουργεί μέσα σε αυτή και –κυρίως- να τη μεταφέρει στους αντιπάλους του. Δεν κυνηγά. Τον κυνηγούν.

POPULAR POST

Τρελό σενάριο από Τουρκία: «Πρόταση 9 εκ. ευρώ για Φρεντ ο Ολυμπιακός» (pic)

Και όσο περνούν τα χρόνια, αυτή η «σχέση» με την κορυφή γίνεται πιο έντονη. Έχει γίνει δηλαδή, δεκαετίας τώρα. Δεν αρκεί να φτάσεις εκεί. Πρέπει να αντέξεις. Να μην παρασυρθείς από εξάρσεις, να μην χάσεις ισορροπία στα δύσκολα, να μη διαλυθείς όταν κάτι στραβώσει. Σε αυτό το κομμάτι, ο Ολυμπιακός δείχνει με συνέπεια, ότι ξέρει τη διαδρομή.

Το σημαντικό είναι ότι αυτή η επιστροφή στην κορυφή δεν βασίζεται σε μεμονωμένες εκλάμψεις. Βασίζεται σε διάρκεια, σε συνέπεια και σε μια εσωτερική απαίτηση που δεν χαλαρώνει ούτε όταν το πρόγραμμα γίνεται ασφυκτικό.

ΕΠΟ, ΚΕΔ και Λανουά: το γνώριμο έργο

Κάθε φορά που ο Ολυμπιακός ανεβάζει στροφές, το εξωαγωνιστικό περιβάλλον «θυμάται» τον ρόλο του. ΕΠΟ και ΚΕΔ, με τον Στεφάν Λανουά μπροστά, συνεχίζουν να παράγουν αποφάσεις και ορισμούς που προκαλούν, δημιουργούν ερωτήματα, δυσπιστία και μια μόνιμη αίσθηση ότι κάτι δεν κουμπώνει σωστά.

Δεν πρόκειται για υπερβολή ούτε για μεμονωμένα περιστατικά. Είναι ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται σταθερά όταν ο Ολυμπιακός αποκτά ρυθμό. Ορισμοί που σηκώνουν συζήτηση, «ισορροπίες» που μοιάζουν κατασκευασμένες και μια προσπάθεια να μπει φρένο εκεί που αγωνιστικά δεν μπορεί να μπει.

Ο Ολυμπιακός, όμως, έχει μάθει να παίζει και με αυτά τα δεδομένα. Δεν περιμένει εύνοια. Περιμένει μόνο να κριθεί στο γήπεδο. Και όσο η ομάδα απαντά με απόδοση και αποτελέσματα, τόσο οι εξωγενείς παρεμβάσεις χάνουν τη δύναμή τους.

Και το πιο επικίνδυνο σε όλο αυτό δεν είναι μόνο η ίδια η απόφαση ή ο κάθε ορισμός ξεχωριστά, αλλά το συνολικό περιβάλλον που διαμορφώνεται. Ένα περιβάλλον στο οποίο ο Ολυμπιακός καλείται διαρκώς να αποδεικνύει ότι δεν είναι ελέφαντας, την ώρα που άλλοι προστατεύονται επικοινωνιακά και αγωνιστικά. Όταν οι «ίσες αποστάσεις» εφαρμόζονται επιλεκτικά και η αυστηρότητα αλλάζει ανάλογα με το σήμα στη φανέλα, τότε η καχυποψία δεν είναι υπερβολή, είναι λογική αντίδραση. Κι όσο αυτό συνεχίζεται, τόσο μεγαλώνει η ευθύνη του Ολυμπιακού να απαντά μόνο με νίκες, γιατί μόνο έτσι ακυρώνεται στην πράξη κάθε προσπάθεια αλλοίωσης της πραγματικότητας.

Γιαζίτσι: Ποιότητα που δεν μπαίνει στο περιθώριο 

Ο Γιουσούφ Γιαζίτσι είναι παίκτης που δεν χρειάζεται υπεράσπιση. Αν παραμείνει στο ρόστερ, τότε η συζήτηση είναι απλή: πρέπει να παίζει. Όχι από υποχρέωση, αλλά γιατί η ποιότητά του είναι συγκεκριμένη και μετρήσιμη. Σε παιχνίδια που «κλειδώνουν», σε άμυνες που χαμηλώνουν μέτρα, ο Γιαζίτσι μπορεί να δώσει λύσεις. Με σκέψη, με κίνηση χωρίς μπάλα, με τελική απόφαση. Δεν είναι παίκτης έντασης, είναι παίκτης στιγμής. Και σε μια περίοδο που κάθε λεπτομέρεια μετρά, τέτοιοι παίκτες είναι απαραίτητοι.

Ο Ολυμπιακός δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνει ποιότητα ανεκμετάλλευτη, ειδικά όταν μπροστά υπάρχει πρόγραμμα που δεν συγχωρεί αδράνειες.

O Μεντιλίμπαρ, το άνοιγμα του rotation και οι έξι αγώνες που δεν σηκώνουν λάθη 

Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ δείχνει να καταλαβαίνει ότι η συνέχεια απαιτεί διαχείριση. Το rotation αρχίζει να ανοίγει, όχι για λόγους εντυπώσεων, αλλά επειδή το επιβάλλει η πραγματικότητα. Τα συνεχόμενα παιχνίδια, οι διαφορετικές διοργανώσεις και η ένταση δεν αφήνουν περιθώριο για σταθερές ενδεκάδες. Η διαχείριση του ρόστερ είναι πλέον κεντρικό ζήτημα. Όχι μόνο ποιος παίζει, αλλά ποιος μένει ενεργός, ποιος αισθάνεται χρήσιμος και ποιος είναι έτοιμος όταν χρειαστεί. Σε αυτό το κομμάτι, ο Βάσκος καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην εμπιστοσύνη και στη φρεσκάδα.

ΠΑΟΚ, Λεβερκούζεν, Βόλος, Άγιαξ, ΑΕΚ, Παναθηναϊκός. Έξι αγώνες που μπορούν να καθορίσουν ολόκληρη τη σεζόν. Δεν είναι απλώς θέμα βαθμών ή προκρίσεων. Είναι θέμα ψυχολογίας και δυναμικής. Ο Ολυμπιακός καλείται να αντέξει τη διαδοχική πίεση και να βγει όρθιος. Να δείξει ότι μπορεί να παίζει σε πολλά μέτωπα χωρίς να χάνει τον εαυτό του. Αν τα καταφέρει, θα έχει στείλει μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση.

Αυτή η εξάδα αγώνων δεν είναι απλώς δύσκολη. Είναι αποκαλυπτική. Για το βάθος, για τον χαρακτήρα, για την πνευματική αντοχή της ομάδας. Δεδομένα που δεν αμφισβητούνται. Ο Ολυμπιακός καλείται να δείξει ξανά αυτό που έχει κάνει πολλάκις στο παρελθόν. Ότι μπορεί να ζήσει με τη διαδοχική πίεση, να τη μετατρέψει σε πλεονέκτημα και να επιβεβαιώσει ότι δεν «χτίζεται» απλώς για να είναι ανταγωνιστικός, αλλά για να επιβάλλεται. Γιατί αυτές οι περίοδοι είναι που ξεχωρίζουν τους διεκδικητές από τους πρωταγωνιστές.

Η ενίσχυση και οι αποφάσεις που ωριμάζουν

Η ενίσχυση που έρχεται δεν είναι επικοινωνιακή. Είναι ουσιαστική. Θα βοηθήσει τον Μεντιλίμπαρ να μοιράσει καλύτερα τα φορτία και να προστατεύσει την ομάδα από φθορές. Παράλληλα, οι σκέψεις για δανεισμό των Σιπιόνι και Μάντσα δείχνουν καθαρό πλάνο. Όποιος δεν έχει ρόλο, ίσως είναι καλύτερα να παίζει αλλού. Γιατί η σεζόν δεν συγχωρεί εκκρεμότητες. Ο Ολυμπιακός είναι ξανά στην κορυφή. Και όσο διατηρεί αυτή τη νοοτροπία, θα συνεχίζει να αποδεικνύει ότι η κορυφή δεν είναι στόχος. Είναι συνήθεια.

Συνδεθείτε στην ομάδα του THRYLOS24 στο Viber

Ακολουθήστε στο Google News το THRYLOS24 και μάθετε πρώτοι όλες τις αθλητικές ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Αθλητικές Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από το THRYLOS24