Breaking news

#menoumespiti και προσέχουμε! Η αφέλεια μπορεί να οδηγήσει σε αφαίρεση ζωών! 

#menoumespiti και προσέχουμε! Η αφέλεια μπορεί να οδηγήσει σε αφαίρεση ζωών! 

ΔΑΦΝΟΣΤΕΦΑΝΩΜΕΝΟΣ… σας πάτησε στη Τούμπα!

Ο Αθανάσιος Μασλαρινός αναλύει τα όσα έγιναν χθες στην Τούμπα, τη μάχη του πρωταθλήματος, αλλά και την συνέχεια σε Ελλάδα και Ευρώπη...


κατασκευή ιστοσελίδων
κατασκευή ιστοσελίδων

Μεγάλη νίκη. Την είχε ανάγκη ο οργανισμός του Ολυμπιακού αυτή τη νίκη. Για να επιστρέψει ο Βασιλιάς πρέπει να κάνει και ένα δυνατό αποτέλεσμα στην έδρα του αντιπάλου. Έγινε. Μεταξύ μας αν δείτε την προϊστορία πάντα σε αγώνες πρωταθλήματος ποτέ, την τελευταία εικοσαετία, όταν η διαφορά ήταν σε κρίσιμα σημεία και ο Ολυμπιακός ήθελε βαθμό η βαθμούς στην Τούμπα δεν έχανε. Σε αυτό το στατιστικό η μόνη εξαίρεση είναι η περσινή σεζόν που ομάδα και κόσμος υποτίμησαν την δυναμική του αντιπάλου. Ας τα δούμε όμως αναλυτικότερα τα πράγματα.

Το παιχνίδι ήταν μια τεράστια σκακιέρα ανάμεσα σε δυο Πορτογάλους προπονητές που κατά την γνώμη μου είναι και οι δυο αρκετά αξιόλογοι με τον Μαρτίνς να είναι ένα βήμα μπροστά. Ο Μαρτίνς παρέταξε την ομάδα με εντεκάδα και φιλοσοφία ανάλογη με το παιχνίδι με την Άρσεναλ. Η μοναδική διαφορά η χρησιμοποίηση του Ραντζέλοβιτς αντί του Μασούρα. Ο Μαρτίνς γέμισε το κέντρο με τρία κορμιά με αποτέλεσμα να ωθεί τον Παοκ να παίξει από τις πλευρές. Όλο αυτό έβγαλε τον καλύτερο και ποιοτικότερο, κατά τη γνώμη μου,  παίκτη των γηπεδούχων Μίσιτς από το παιχνίδι. Παιχνίδι από το κέντρο δεν υπήρχε και αυτό έφερε σαν αποτέλεσμα τα αμέτρητα γεμίσματα στο κέντρο της άμυνας του Ολυμπιακού όπου Μπα και Σεμέδο έχοντας ύψος άνω του 1,90 καθάριζαν εύκολα.

Το κλειδί κατά την γνώμη μου ήταν το πρώτο εικοσάλεπτο. Εκεί ο Ολυμπιακός κατάφερε να καλμάρει την όποια ενέργεια είχε ο Παοκ και να φέρει το παιχνίδι εκεί που ήθελε. Όσο περνούσε η ώρα η ομάδα ένιωθε άνετα και όλα προχωρούσαν όπως είχαν σχεδιασθεί. Στο τελευταίο δεκάλεπτο του πρώτου ημιχρόνου ο Ολυμπιακός πάτησε γκάζι. Ήθελε να βρει την ευκαιρία του και να κάνει την ζημιά. Θα μπορούσε πολύ άνετα η μπάλα στο γυριστό του Ελ Αραμπί να βρει στόχο και όχι δοκάρι και να πάει το παιχνίδι από το ημίχρονο εκεί που ακριβώς το θέλαμε. Αυτό έγινε στο δεύτερο ημίχρονο στην τρομερή προσπάθεια του Τσιμίκα και στο γύρισμα του Ραντζέλοβιτς όπου μπήκε το αυτογκόλ του Γιαννούλη, που τελικά έκανε και την διαφορά στο παιχνίδι. Από εκεί και μετά ο Ολυμπιακός έκανε άριστη διαχείριση του παιχνιδιού. Αν εξαιρέσουμε την φάση του σωστά ακυρωθέντος γκολ του ΠΑΟΚ, ο Ολυμπιακός δεν κινδύνεψε ποτέ.  Μάλιστα αν ήταν περισσότερο προσεκτικός και ξεκούραστος το σκορ ίσως να ήταν μεγαλύτερο. Ο Ολυμπιακός κέρδιζε μπάλες, έβγαινε στις κόντρες και φυσικά έλεγχε το παιχνίδι απόλυτα. Οι αλλαγές ήταν σωστές. Βοήθησαν την ομάδα στα τρεξίματα με το μόνο που να έχω να πω είναι πως ίσως να μπορούσαν να γίνουν λίγο νωρίτερα. Τέλος καλό όλα καλά. Όπως είχα γράψει και την Παρασκευή οι αριθμοί επαληθεύτηκαν και ο Ολυμπιακός συνεχίζει να προελαύνει σχετικά εύκολα και όντας αήττητος.

Το χτύπημα που δέχθηκε ο οργανισμός του Παοκ είναι αρκετά μεγάλο. Αυτό το γράφω από προσωπική εμπειρία αφού ζω και εργάζομαι στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Ο κόσμος του Παοκ αλλά και γενικότερα η ατμόσφαιρα ήταν πραγματικά παράξενη. Ένα τουπέ, ένα συνεχόμενο πιπίλισμα αυτιών από ραδιόφωνα και κόσμο ότι είναι καλύτερη ομάδα, ότι αδικούνται, ότι δεν έχουν αντίπαλο πραγματικά κουραστικά. Το διπλό του Ολυμπιακού λοιπόν ήρθε να δώσει ένα γερό χαστούκι σε όλους αυτούς που τα τελευταία δυο χρόνια ξέχασαν το μέγεθος τους. Σε αυτούς που θέλουν να δημιουργήσουν ένα κλίμα αδικίας χωρίς να κάνουν κριτική στα λάθη της ομάδας τους.

Ο Μαρτίνς την άξιζε πέρα για πέρα αυτήν την νίκη. Την είχε ανάγκη και την δούλευε καιρό τώρα. Ο Πορτογάλος έχει κριθεί, άλλοτε σκληρά και άλλοτε χαλαρά. Δεν μπορεί όμως κανένας να ισχυριστεί πως δεν δουλεύει. Ο Πορτογάλος παρουσιάζει μια ομάδα με αρχή, μέση και τέλος. Με ξεκάθαρους ρόλους, με αρκετές επιλογές και με αρκετά πλάνα. Τεράστια νίκη και κυρίως προσωπική.

Τώρα Λονδίνο. Μια τεράστια πρόκληση μπροστά μας. Το έγραψα και θα το ξαναγράψω. Η ομάδα μπορεί και έχει και την ποιότητα να το κάνει. Κέρδισε αρκετή ηρεμία και τώρα μένει μια υπέρβαση. Μακάρι την Παρασκευή να αναλύουμε κάτι τέτοιο.

Δυο τελευταία πράγματα. Αρκετοί «μπούφοι» προσπαθούν να παρομοιάσουν την χθεσινή νίκη με την περσινή του Παοκ στο Καραΐσκάκη. Αυτό γίνεται γιατί κρίθηκαν και τα δυο παιχνίδια από αυτογκόλ. Η διαφορά λοιπόν είναι η εξής. Πέρσι ο Ολυμπιακός έπρεπε να κερδίσει με 5-1 και φέτος το παιχνίδι έπρεπε να λήξει με νίκη του Ολυμπιακού βάση εικόνας. Για γέλια λοιπόν όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί.

Τέλος ο Ολυμπιακός είναι εικόνα που επιλέχθηκε να συνοδέψει το κείμενο μου. Είναι ο συντοπίτης μου Τσιμίκας και η «(Γ)καύλα» που βγάζει σε κάθε ντέρμπι. Είναι το πάθος και το πείσμα που έχει. Ο Κώστας λογικά και δίκαια θα φύγει κάποια στιγμή και πραγματικά τον χαίρομαι και τον θαυμάζω.

Μεγάλη νίκη αλλά ακόμα δεν έχει τελειώσει τίποτα. Ο Βασιλιάς είναι εδώ και σιγά σιγά μπαίνει στον δρόμο της επιστροφής εκεί που ανήκει. Στην κορυφή. Μυαλό και υπομονή για την δύσκολη συνέχεια.

Διάβασε επίσης