Απάντησε όπως έπρεπε εκεί που καιγόταν
Σε ένα ντέρμπι υψηλής έντασης, ο Ολυμπιακός άφησε στην άκρη το θέαμα, έπαιξε με πλάνο, συγκέντρωση και αποφασιστικότητα, παίρνοντας αυτό που απαιτούσε η περίσταση. Γράφει ο Αντώνης Κόκκινος.
Η Λεωφόρος δεν ζητούσε θέαμα, δεν ζητούσε εντυπώσεις και δεν συγχωρούσε δεύτερες σκέψεις. Ζητούσε απάντηση, καθαρή και άμεση, σε ένα βράδυ που για τον Ολυμπιακό είχε μετατραπεί σε σημείο καμπής της σεζόν. Και εκεί, μέσα σε ένα περιβάλλον πίεσης και απαιτήσεων, η ομάδα έκανε αυτό που έπρεπε για να μείνει μέσα στο παιχνίδι.
Δεν παρουσίασε το πιο παραγωγικό ποδόσφαιρο της χρονιάς, δεν μπήκε στο γήπεδο με διάθεση να εντυπωσιάσει, όμως αγωνίστηκε με καθαρό πλάνο, ένταση και πειθαρχία, στοιχεία που σε τέτοιου είδους αναμετρήσεις είναι συχνά πιο σημαντικά από την εικόνα. Δεν παρασύρθηκε από το κλίμα, δεν άφησε το παιχνίδι να ξεφύγει από τον έλεγχό της και όταν έφτασε η στιγμή να πάρει την ευθύνη, το έκανε με αποφασιστικότητα και καθαρό μυαλό.
Το «και πέντε» που έγινε αντίδραση
Η συγκεκριμένη αναμέτρηση δεν είχε περιθώρια ερμηνειών και δεν άφηνε χώρο για διαφορετικές προσεγγίσεις. Με την ΑΕΚ να έχει ήδη κερδίσει και να έχει αυξήσει τη διαφορά, ο Ολυμπιακός γνώριζε ότι οποιοδήποτε αποτέλεσμα πέρα από τη νίκη θα τον έθετε ουσιαστικά εκτός μάχης.
Δεν υπήρχε ισορροπία ανάμεσα σε ρίσκο και διαχείριση. Δεν υπήρχε «βλέπουμε». Υπήρχε μόνο μία επιλογή, η οποία έπρεπε να υπηρετηθεί με απόλυτη συγκέντρωση.
Η ομάδα μπήκε στο γήπεδο με αυτή τη νοοτροπία και έδειξε από νωρίς ότι είχε αντιληφθεί το βάρος της στιγμής, χωρίς όμως να εγκλωβιστεί σε αυτό.
Ένα πρώτο ημίχρονο που έβαλε τις βάσεις
Στο πρώτο μέρος, ο Ολυμπιακός έδειξε πιο έτοιμος να επιβάλει τη λογική του στο παιχνίδι. Υπήρξε κινητικότητα, σωστή κυκλοφορία της μπάλας και διάθεση να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για γκολ, χωρίς υπερβολές και βιασύνη.
Ο Ελ Καμπί βρέθηκε σε καίριες θέσεις και είχε τις ευκαιρίες να ανοίξει το σκορ νωρίτερα, όμως δεν κατάφερε να τις αξιοποιήσει, κάτι που κράτησε το παιχνίδι σε ισορροπία για μεγαλύτερο διάστημα. Παρ’ όλα αυτά, η εικόνα της ομάδας έδειχνε ότι το γκολ ήταν θέμα χρόνου.
Τελικά, αυτό ήρθε από τον Ζέλσον, ο οποίος αξιοποίησε τη στιγμή και έδωσε το προβάδισμα, ενώ στη συνέχεια ο Ροντινέι, με μια ενέργεια που συνδύασε ποιότητα και αυτοπεποίθηση, ήρθε να «κλειδώσει» το παιχνίδι και να δώσει σαφές προβάδισμα στον Ολυμπιακό.
Διαχείριση με ωριμότητα στο δεύτερο μέρος
Στο δεύτερο ημίχρονο, η προσέγγιση διαφοροποιήθηκε, όχι λόγω αδυναμίας, αλλά λόγω επιλογής. Ο Ολυμπιακός δεν είχε λόγο να ανοίξει το παιχνίδι ή να ρισκάρει χωρίς λόγο, από τη στιγμή που είχε το προβάδισμα.
Έκλεισε σωστά τους χώρους, περιόρισε τον ρυθμό και έδωσε την κατοχή στον αντίπαλο σε σημεία που δεν δημιουργούσαν πραγματικό κίνδυνο, δείχνοντας μια ωριμότητα που πολλές φορές έλειψε σε προηγούμενα παιχνίδια.
Η ομάδα δεν αναζήτησε το τρίτο γκολ με εμμονή, αλλά ούτε και απειλήθηκε ουσιαστικά, διατηρώντας τον έλεγχο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα.
Τα γκολ που άλλαξαν την ισορροπία
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του αγώνα ήταν ότι τα γκολ ήρθαν από παίκτες που δεν αποτελούν τις βασικές πηγές σκοραρίσματος της ομάδας.
Ο Ζέλσον, με έντονη παρουσία σε όλο το γήπεδο, άνοιξε το σκορ σε ένα κρίσιμο σημείο, ενώ ο Ροντινέι, σε ρόλο εξτρέμ, έδειξε για ακόμη μία φορά ότι μπορεί να προσφέρει λύσεις και στην επίθεση, πέρα από τη γνωστή του συμβολή από τα άκρα.
Το στοιχείο του απρόβλεπτου λειτούργησε υπέρ του Ολυμπιακού και έδωσε στην ομάδα την ώθηση που χρειαζόταν για να φτάσει στη νίκη.
Ο Μεντιλίμπαρ και η επιμονή στο πλάνο
Ο Μεντιλίμπαρ δεν άλλαξε τη φιλοσοφία του, ούτε μπήκε στη διαδικασία να αναζητήσει κάτι διαφορετικό για να “σοκάρει” τον αντίπαλο. Επέλεξε να εμπιστευτεί το σχήμα του, να διατηρήσει τον Ροντινέι σε πιο προωθημένο ρόλο και να στηριχθεί σε παίκτες που γνωρίζουν καλά τις απαιτήσεις τέτοιων αγώνων.
Οι αλλαγές του ήταν περιορισμένες και χρονικά καθυστερημένες, κάτι που δείχνει ότι είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στην ενδεκάδα που ξεκίνησε το παιχνίδι, στέλνοντας παράλληλα και ένα ξεκάθαρο μήνυμα για το ποιοι μπορούν να σηκώσουν το βάρος.
Παρά τη νίκη, υπάρχουν κομμάτια του παιχνιδιού που μπορούν να βελτιωθούν, με κυριότερο τις χαμένες ευκαιρίες που θα μπορούσαν να είχαν δώσει πιο ξεκάθαρη μορφή στο αποτέλεσμα από νωρίς.
Επιπλέον, οι πολλές κίτρινες κάρτες σε άμυνα και μεσαία γραμμή δημιουργούν ένα περιβάλλον κινδύνου για τη συνέχεια, ειδικά σε μια περίοδο που κάθε απουσία μπορεί να αποδειχθεί κομβική.
Και τώρα η συνέχεια
Το -5 δεν είναι μικρό, αλλά σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι όλα έχουν τελειώσει, ειδικά όταν μιλάμε για μια ομάδα που έχει αποδείξει πολλές φορές ότι μπορεί να αντέξει την πίεση και να κυνηγήσει μέχρι τέλους.
Η νίκη στη Λεωφόρο δεν είναι απλώς ένα αποτέλεσμα που δίνει βαθμούς, αλλά μια υπενθύμιση της ταυτότητας της ομάδας, μια στιγμή που μπορεί να λειτουργήσει ως βάση για τη συνέχεια.
Ο Ολυμπιακός δεν έκανε το τέλειο παιχνίδι, αλλά έκανε το σωστό παιχνίδι. Και αυτό, σε αυτή τη φάση της σεζόν, μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντικό.
Γιατί στο τέλος, αυτό που μετρά δεν είναι πώς κερδίζεις, αλλά ότι συνεχίζεις να κερδίζεις.
Και κυρίως, ότι συνεχίζεις να είσαι εκεί.
