Ο Πάρης Τσιλιώτης γράφει στο THRYLOS24 για την νέα απώλεια στη Λιβαδειά, ενώ ακτινογραφεί και την ευθύνη και το προς τα πού οδεύει…

Η…Λιβαδειά δεν ήταν απλώς μια κακή βραδιά. Δεν ήταν μόνο μια απώλεια βαθμών. Ήταν μια εικόνα που επιβεβαίωσε ότι ο Ολυμπιακός βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι της σεζόν, εκεί όπου οι αποφάσεις, η νοοτροπία και η ευθύνη αποκτούν διαφορετικό βάρος. Γιατί σε αυτό το επίπεδο, δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα που σε εκθέτει. Είναι ο τρόπος.

Και ο τρόπος προβληματίζει

Το πρόβλημα αλλά ακριβώς αυτή η επιβεβαίωση για το κακό φεγγάρι του πρωταθλητή.

Ο Ηλιόπουλος πανηγύριζε τίτλο του Θρύλου το 2012
Ο Ηλιόπουλος πανηγύριζε τίτλο του Θρύλου το 2012

Όχι γιατί δεν έχει ποιότητα. Όχι γιατί δεν έχει παίκτες. Αλλά γιατί αυτή τη στιγμή, δεν λειτουργεί όπως πρέπει να λειτουργεί μια ομάδα που θέλει να πάρει τίτλους.

Και αυτό είναι ευθύνη όλων

Η ευθύνη δεν ανήκει σε έναν. Δεν είναι ζήτημα ενός παίκτη, μιας φάσης ή μιας στιγμής. Είναι συλλογική. Από τον πάγκο μέχρι το γήπεδο και από τον σχεδιασμό μέχρι την εκτέλεση. Και αυτό είναι το πρώτο που πρέπει να αναγνωριστεί για να υπάρξει αντίδραση.

Γιατί όταν μια ομάδα έχει 64% κατοχή μπάλας, 24 τελικές προσπάθειες έναντι μόλις 4 του αντιπάλου, όταν παίζει με αριθμητικό πλεονέκτημα για σχεδόν ένα ημίχρονο και παρ’ όλα αυτά δεν καταφέρνει να σκοράρει, τότε το πρόβλημα δεν είναι η ατυχία. Είναι βαθύτερο. Είναι δομικό. Είναι αγωνιστικό. Είναι πνευματικό.

Ο Ολυμπιακός είχε τον πλήρη έλεγχο. Είχε την πρωτοβουλία. Είχε την πίεση. Δεν είχε, όμως, τον τρόπο.

Εμμονή σε ένα μοτίβο χωρίς αποτέλεσμα

Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο του παιχνιδιού ήταν η εμμονή σε ένα μοτίβο που δεν οδηγούσε πουθενά. Η μπάλα κατευθυνόταν διαρκώς προς τα άκρα και από εκεί επιχειρούνταν σέντρες. Σέντρες πολλές. Σέντρες συνεχόμενες. Σέντρες προβλέψιμες.

Και, κυρίως, σέντρες χωρίς προϋποθέσεις.

Δεν υπήρχε η σωστή τοποθέτηση στην περιοχή. Δεν υπήρχε η απαιτούμενη κίνηση χωρίς την μπάλα. Δεν υπήρχε η ποικιλία στην επιθετική ανάπτυξη που θα μπορούσε να διασπάσει μια οργανωμένη άμυνα. Όταν ο αντίπαλος γνωρίζει τι θα κάνεις πριν το κάνεις, τότε το έργο του γίνεται εύκολο.

Ο Ολυμπιακός δεν προσπάθησε να βρει εναλλακτικούς τρόπους. Δεν προσπάθησε να επιτεθεί κάθετα με συνέπεια. Δεν προσπάθησε να αλλάξει ρυθμό. Συνέχισε να κάνει το ίδιο πράγμα, περιμένοντας διαφορετικό αποτέλεσμα.

Και αυτό δεν ήρθε ποτέ

Μονοδιάστατο παιχνίδι και προβλέψιμη ανάπτυξη

Το πιο εμφανές πρόβλημα του Ολυμπιακού απέναντι στον Λεβαδειακό ήταν η απόλυτη προβλεψιμότητα. Η ομάδα εγκλωβίστηκε σε έναν τρόπο ανάπτυξης που όχι μόνο δεν απέδωσε, αλλά έκανε το έργο της άμυνας του αντιπάλου πιο εύκολο. Η εμμονή στις σέντρες, χωρίς την απαραίτητη προετοιμασία της φάσης, χωρίς σωστή κίνηση στην περιοχή και χωρίς ποιοτική εκτέλεση, μετέτρεψε την επιθετική λειτουργία σε μια επαναλαμβανόμενη, αναποτελεσματική διαδικασία.

Δεν είναι ότι οι σέντρες είναι λάθος επιλογή. Είναι ότι απαιτούν προϋποθέσεις. Απαιτούν συγχρονισμό, παρουσία στην περιοχή, ποιότητα στην εκτέλεση. Όταν αυτές οι προϋποθέσεις δεν υπάρχουν, μετατρέπονται σε εύκολες άμυνες για τον αντίπαλο και σε χαμένες ευκαιρίες για την ομάδα που επιτίθεται.

Ο Ολυμπιακός έδειξε να μην έχει εναλλακτικό πλάνο. Δεν υπήρξε ανάπτυξη από τον άξονα, δεν υπήρξε δημιουργία μέσα από συνεργασίες, δεν υπήρξε η υπομονή που απαιτούν τέτοιου είδους παιχνίδια. Και αυτό δεν είναι θέμα τύχης. Είναι θέμα λειτουργίας.

Οι κομβικοί παίκτες δεν βρίσκονται στο επίπεδο που απαιτείται

Το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο σύστημα. Είναι και πρόσωπα. Και αυτή τη στιγμή, κάποιοι από τους πιο κομβικούς παίκτες της ομάδας δεν βρίσκονται στο επίπεδο που έχουν αποδείξει ότι μπορούν να φτάσουν.

Ο Τσικίνιο δεν έχει τη δημιουργική επιρροή που είχε. Ο Ελ Κααμπί δεν έχει την εκτελεστική αποτελεσματικότητα που χαρακτήριζε το παιχνίδι του. Ο Μουζακίτης δεν έχει τη σταθερότητα και την επιδραστικότητα που μπορεί να προσφέρει.

Και όταν αυτοί οι παίκτες δεν λειτουργούν στο επίπεδο που απαιτείται, τότε ολόκληρη η αγωνιστική λειτουργία της ομάδας επηρεάζεται.

Γιατί είναι παίκτες που καθορίζουν το παιχνίδι. Είναι παίκτες που αλλάζουν τις ισορροπίες. Είναι παίκτες που κάνουν τη διαφορά.

Και αυτή τη στιγμή, αυτή η διαφορά δεν υπάρχει.

Ο Μεντιλίμπαρ δεν θα αλλάξει εύκολα. Αλλά ίσως πρέπει να προσαρμοστεί

Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ είναι ένας προπονητής με τεράστια εμπειρία. Ένας προπονητής που έχει κατακτήσει ευρωπαϊκό τίτλο. Ένας προπονητής με ξεκάθαρη ποδοσφαιρική φιλοσοφία.

Και αυτή η φιλοσοφία δεν αλλάζει εύκολα.

Όμως το ελληνικό πρωτάθλημα έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες. Οι αντίπαλοι αμύνονται μαζικά. Οι χώροι είναι περιορισμένοι. Οι λύσεις πρέπει να είναι πιο σύνθετες. Πιο δημιουργικές. Πιο ευέλικτες.

Δεν αρκεί η κατοχή. Δεν αρκεί η πίεση. Δεν αρκεί η προσπάθεια.

Χρειάζεται και προσαρμογή.

Οι μεταγραφικές επιλογές δεν έδωσαν τις λύσεις που έπρεπε

Ένα ακόμη σημείο που δεν μπορεί να αγνοηθεί είναι η συμβολή των μεταγραφών. Μέχρι στιγμής, οι περισσότερες δεν έχουν προσφέρει αυτά που περίμενε η ομάδα.

Ο Νασιμέντο δεν έχει καταφέρει να προσαρμοστεί. Ο Μάντσα δεν επιβεβαίωσε τις προσδοκίες και αποχώρησε. Ο Στρεφέτσα δεν έχει προσφέρει ουσιαστική λύση. Ο Σιπιόνι δείχνει θετικά στοιχεία, αλλά δεν μπορεί μόνος του να αλλάξει την εικόνα.

Η επιλογή να αποκτηθούν παίκτες που αυξάνουν τον αριθμό των ξένων χωρίς να προσφέρουν άμεση ποιότητα δημιουργεί επιπλέον προβλήματα. Περιορίζει τις επιλογές. Δημιουργεί ανισορροπία. Δεν ενισχύει ουσιαστικά την ομάδα.

Και αυτό είναι κάτι που πληρώνεται στο γήπεδο.

Το πρωτάθλημα έγινε πιο δύσκολο. Αλλά δεν έχει χαθεί τίποτα

Η απώλεια βαθμών στη Λιβαδειά έκανε την κατάσταση πιο δύσκολη. Το περιθώριο λάθους μειώθηκε. Η πίεση αυξήθηκε.

Αλλά ο Ολυμπιακός δεν είναι μια συνηθισμένη ομάδα. Είναι μια ομάδα που έχει αποδείξει ότι μπορεί να αντιδράσει. Είναι μια ομάδα που έχει επιστρέψει από δυσκολότερες καταστάσεις. Είναι μια ομάδα που ξέρει να διεκδικεί μέχρι το τέλος.

Αυτό, όμως, δεν θα συμβεί από μόνο του.

Πρέπει να το προκαλέσουν οι ίδιοι.

Η εικόνα στο γήπεδο πρέπει να αλλάξει άμεσα

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι το αποτέλεσμα. Είναι η εικόνα. Υπάρχουν στιγμές που η ομάδα δείχνει χωρίς ένταση. Χωρίς καθαρό μυαλό. Χωρίς την αποφασιστικότητα που απαιτείται.

Σε ορισμένες φάσεις, η αντίδραση δεν είναι αυτή που αρμόζει σε παίκτες αυτού του επιπέδου. Και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Γιατί ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να λειτουργεί με βάση την αντίδραση. Πρέπει να λειτουργεί με βάση την επιβολή.

Τώρα είναι η στιγμή της ευθύνης

Δεν είναι ώρα για πανικό. Είναι ώρα για ευθύνη.

Πάρης Τσιλιωτης

Από μικρό παιδί θυμάται τον εαυτό του να ασχολείται με τον Ολυμπιακό. Πάντα πρώτος σε ειδήσεις και μελέτες γύρω από τον Θρύλο. Αδιάκοπα αναζητούσε για ειδήσεις.. ακόμα και αν δεν υπήρχε τίποτα. Πάντα μπροστά σε όσους λασπολογούν εις βάρος του ονόματος του Ολυμπιακού.

Η ομάδα είναι η δεύτερη οικογενεια του αφού ιεραρχικά είναι Οικογένεια - Ολυμπιακός - Φιλία. Πράγμα που αποτυπώνει ότι "Το δευτερο μας σπίτι..είναι ο Ολυμπιακός" εξυπακούεται.

Έχει περάσει σε διάφορα site όπως για ένα μικρό χρονικό διάστημα από την εφημερίδα Live Sport, ενώ έχει εργαστεί και σε κάποιες άλλες ιστοσελίδες όπως το soccerplus.gr, sportsaddict.gr, sentragoal.gr, iefimerida.gr, athlitiko.gr. Κάποια ενδεικτικά site που αποτυπώνουν την προυπηρεσία του.

Τώρα πέρα από αθλητική ενημέρωση έχει ασχοληθεί και με τον στοιχηματικό κόσμο αφού όπου έχει περάσει από το SportBet.gr και το KolpoBet.gr. Αυτό αναφέρεται ενδεικτικά. Τέλος παράλληλα είναι και σε ένα από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ στην χώρα, το NEWS 24/7.

Πλέον το σπίτι του θα είναι εδώ μαζί σας στο Thrylos24.gr και θα λέει την γνώμη του χωρίς σθένους φόβο.